puññakkhettaṃ manussānaṃ paṭiggaṇhittha dakkhiṇan"ti imā gāthā abhāsi.

Tattha dandhāti mandā, catuppadikaṃ gāthaṃ catūhi māsehi gahetuṃ asamatthabhāvena dubbalā. Gatīti ñāṇagati. Āsīti ahosi. Paribhūtoti tato eva "muṭṭhassati asampajāno"ti hīḷito. Pureti pubbe puthujjanakāle. Bhātā cāti samuccayattho casaddo, na kevalaṃ paribhūtova, athakho bhātāpi maṃ paṇāmesi "panthaka tvaṃ duppañño ahetuko maññe, tasmā pabbajitakiccaṃ matthakaṃ pāpetuṃ asamattho, na imassa sāsanassa anucchaviko, gaccha dāni tuyhaṃ ayyakagharan"ti nikkaḍḍhesi. Bhātāti bhātaRā.

Koṭṭhaketi dvārakoṭṭhakasamīpe. Dummanoti domanassito. Sāsanasmiṃ apekkhavāti sammāsambuddhassa sāsane sāpekkho avibbhamitukāmo.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๔๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. จูฬปันถกเถรคาถา”