Tattha bahūni loke citrānīti rūpādivasena tatthāpi nīlapītādivasena itthī- purisādivasena ca anekāni loke cittavicittāni ārammaṇajātāni. Asmiṃ paṭhavimaṇḍaleti paccakkhabhūtaṃ manussalokaṃ sandhāya vadati. Mathenti maññe saṅkappanti tajjaṃ purisavāyāmasahitaṃ araṇisahitaṃ viya aggiṃ ayonisomanasikārābhisaṅkhatāni micchā- saṅkappāni mathenti maññe mathentāni viya tiṭṭhanti. Kīdisaṃ? subhaṃ rāgūpasañhitaṃ, kāmavitakkanti attho. So hi subhākāraggahaṇena "subho"ti vohariyati.

Rajamuhatañca vātenāti caiti nipātamattaṃ, yathā gimhānaṃ pacchime māse vātena uhataṃ uṭṭhitaṃ rajaṃ mahāmegho vassanto upasammaye vūpasameyya. Evaṃ sammanti saṅkappā, yadā paññāya passatīti yadā ariyasāvako tāni lokacitrāni samudayato assādato ādīnavato nissaraṇato ca yathābhūtaṃ paññāya passati, atha yathā taṃ rajaṃ uhataṃ meghena, evaṃ sammanti paññāya sabbepi micchāsaṅkappā. Na hi uppannāya sammādiṭṭhiyā micchāsaṅkappā patiṭṭhaṃ labhanti. Yathā pana paññāya passati, taṃ dassento:-

[676] "sabbe saṅkhārā aniccāti yadā paññāya passati

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๖๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อัญญโกณฑัญญเถรคาถา”