So ekaṃ buddhantaraṃ devamanussesu saṃsaritvā imasmiṃ buddhuppāde kapilavatthu- nagare sākiyarājakule nibbatti, bhaddiyotissa nāmaṃ ahosi. So vayappatto anuruddhādīhi pañcahi khattiyehi saddhiṃ satthari anupiyambavane viharante satthu santike pabbajitvā arahattaṃ pāpuṇi. Taṃ satthā aparabhāge jetavane ariyagaṇamajjhe nisinno uccākulikānaṃ bhikkhūnaṃ aggaṭṭhāne ṭhapesi. So phalasukhena nibbānasukhena ca vītināmento araññagatopi rukkhamūlagatopi suññāgāragatopi "aho sukhaṃ, aho sukhan"ti abhikkhaṇaṃ udānaṃ udānesi. Taṃ sutvā bhikkhū satthu ārocesuṃ "āyasmā bhaddiyo kāligodhāya putto abhikkhaṇaṃ `aho sukhaṃ, aho sukhan'ti vadati, anabhirato maññe brahmacariyaṃ caratī"ti. Satthā taṃ pakkosāpetvā "saccaṃ kira tvaṃ bhaddiya abhikkhaṇaṃ `aho sukhaṃ, aho sukhan'ti vadasī"ti pucchi. So "saccaṃ bhagavā"ti paṭijānitvā "pubbe me bhante rajjaṃ kārentassa susaṃvihitārakkho ahosiṃ, tathāpi bhīto ubbiggo ussaṅkito vihāsiṃ. Idāni pana pabbajito abhīto anubbiggo anussaṅkito viharāmīti vatvā:-

[842] "yātaṃ me hatthigīvāya sukhumā vatthā padhāritā

sālīnaṃ odano bhutto sucimaṃsūpasecano.

[843] Sojja bhaddo sātatiko uñchāpattāgate rato

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔,๘๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ภัททิยกาลิโคธาปุตตเถรคาถา”