[๕๒๑] เมื่อใด บัณฑิตเจริญสันตบท ๑- ซึ่งไม่มีความเศร้าโศก

ปราศจากกิเลสดุจธุลี อันปัจจัยปรุงแต่งไม่ได้

เป็นที่ชำระกิเลสได้หมด ตัดกิเลสเครื่องผูกพันคือสังโยชน์

เมื่อนั้น ย่อมไม่ได้ความยินดีที่ประเสริฐ