[๖๔๑] น้อมไปในความสิ้นตัณหาและความไม่หลงแห่งใจ

เพราะเห็นความเกิดขึ้นแห่งอายตนะ จิตจึงหลุดพ้นได้โดยชอบ

[๖๔๒] ภิกษุผู้มีจิตสงบระงับหลุดพ้นโดยชอบ ทำกิจเสร็จแล้วนั้น

ย่อมไม่มีการสั่งสม ทั้งไม่มีกิจอื่นที่จะต้องทำ