[๑๐๗๗] ภิกษุไม่พิจารณาเห็นแม้ประโยชน์ตน

ด้วยเพียงท่องบ่นพระพุทธวจนะ

ย่อมเที่ยวชูคอ สำคัญตัวว่าประเสริฐกว่าเขา

[๑๐๗๘] นรชนใดไม่ประเสริฐเป็นพาล

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๓,๓๔๒

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “มหากัสสปเถรคาถา”