[๔๗๒] หมู่ชนยึดถือแล้วในร่างกายอันเปื่อยเน่า

เป็นซากศพ ไม่มีแก่นสาร เป็นร่างของกระดูกและเอ็น

เต็มไปด้วยน้ำลาย น้ำตา และอุจจาระ

[๔๗๓] ผู้ใดพึงชำแหละร่างกายนั้นกลับข้างในมาไว้ข้างนอก