[๖๕๖] ดิฉันนั้นมีใจเบิกบาน ได้สั่งสมกุศลกรรมไว้ในชาติปางก่อนนั้น

คือได้เกลี่ยดอกคำโรยลงบูชาพระอุปติสสเถระ ๒-

ที่ทวยเทพและมนุษย์พากันบูชา

ผู้มากไปด้วยกุศลธรรม มีคุณธรรมสุดประมาณซึ่งดับกิเลสแล้ว