๗. นามสิทธิชาดก

๗. นามสิทธิชาดก (๙๗)

ว่าด้วยชื่อไม่เป็นของสำคัญ

(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์เปรียบเทียบเรื่องที่นายปาปกะผู้เป็นศิษย์ต้องการ เปลี่ยนชื่อเพราะเป็นอัปปมงคลที่เขาเห็นมาและกรรมที่เขาทำ จึงกล่าวคาถานี้ว่า)

เพราะเห็นคนชื่อเป็นได้ตายไป หญิงชื่อมีทรัพย์กลับตกยาก

และคนชื่อว่านักเดินทางแต่กลับหลงทางอยู่ในป่า

นายปาปกะจึงได้กลับมา

นามสิทธิชาดกที่ ๗ จบ