พระสุตตันตปิฎก · ๓. กัลยาณธรรมวรรค

๘. กัจฉปชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๐๕ · บรรทัด ๑๒๗๖

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๐๕] ชนิตํ เม ภวิตํ เม อิติ ปงฺเก อวสฺสยึ ตํ มํ ปงฺโก อชฺฌภวิ ยถา ทุพฺพลกํ ตถา ตํ ตํ วทามิ ภคฺคว สุโณหิ วจนํ มม ฯ

[๒๐๖] คาเม วา ยทิวารญฺเญ สุขํ ยตฺราธิคจฺฉติ ตํ ชนิตํ ภวิตญฺจ ปุริสสฺส ปชานโต ยหึ ชีเว ตหึ คจฺเฉ น นิเกตหโต สิยาติ ฯ กจฺฉปชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ ___________ ๙ สตธมฺมชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๐๕ หน้าที่ ๖๓ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓. กัลยาณธรรมวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org