พระสุตตันตปิฎก · ๓. กัลยาณธรรมวรรค

๑๐. ทุทททชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๐๙ · บรรทัด ๑๒๙๓

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๐๙] ทุทฺททํ ททมานานํ ทุกฺกรํ กมฺมกุพฺพตํ อสนฺโต นานุกุพฺพนฺติ สตํ ธมฺโม ทุรนฺวโย ฯ

[๒๑๐] ตสฺมา สตญฺจ อสตญฺจ นานา โหติ อิโต คติ อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ สนฺโต สคฺคปรายนาติ ฯ ทุทฺททชาตกํ ทสมํ ฯ กลฺยาณธมฺมวคฺโค ตติโย ฯ ____________ ตสฺสุทฺทานํ สุสมญฺญ มิคาธิภู มาณวโก วาริพหุตรูปาทิจฺจุปฏฺฐานา สกฬาย สตินฺทุก ปงฺก ปุน สตธมฺม สุทุทฺททเกน ทส ฯ ___________ ๔ อสทิสวคฺโค ๑ อสทิสชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๐๙ หน้าที่ ๖๓ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓. กัลยาณธรรมวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org