๑. อสทิสชาดก

๔. อสทิสวรรค

หมวดว่าด้วยอสทิสกุมาร

๑. อสทิสชาดก (๑๘๑)

ว่าด้วยอสทิสกุมาร

(พระศาสดาตรัสเล่าเรื่องอสทิสราชกุมารโพธิสัตว์ทรงขับพระราชาเจ็ดพระนคร ให้หนีไป ได้ชัยชนะแล้ว ผนวชเป็นฤๅษีกับภิกษุทั้งหลาย จึงตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)

อสทิสราชบุตรทรงเป็นนักแม่นธนู

มีพลังมาก ยิงได้ไกล ยิงได้อย่างรวดเร็ว

และแม่นยำ ทำลายเป้าใหญ่ๆ ได้

พระองค์ทรงทำการรบให้ข้าศึกทั้งหมดหนีไป

แต่ไม่เบียดเบียนใครๆ

ช่วยพระอนุชาให้ถึงความสวัสดีแล้ว

ทรงเข้าถึงความสำรวม ๑-

อสทิสชาดกที่ ๑ จบ

๒. สังคามาวจรชาดก (๑๘๒)

ว่าด้วยช้างเข้าสู่สงคราม

(พระโพธิสัตว์ผู้เป็นคนฝึกช้างของพระราชาสอนช้างว่า)

@เชิงอรรถ :

@๑ ความสำรวม หมายถึงออกผนวช (ขุ.ชา.อ. ๓/๖๒/๑๒๑)