๔. มณิโจรชาดก

๔. มณิโจรชาดก (๑๙๔)

ว่าด้วยพระเจ้าอธรรมิกราชลงโทษโจรลักแก้วมณี

(นางสุชาดาเห็นคหบดีโพธิสัตว์ถูกเฆี่ยน รำลึกถึงคุณแห่งศีลของตนแล้ว จึงกล่าวว่า)

เทวดาทั้งหลาย ๑- ไม่มีหรือไม่อยู่เป็นแน่

เมื่อมีกิจเห็นปานนี้เกิดขึ้น

เทวดาทั้งหลายก็พากันไปค้างแรมเสียแน่

อนึ่ง ท่านผู้รักษาโลกก็ไม่มีอยู่ในโลกนี้แน่นอน

เมื่อคนทุศีลทั้งหลายกระทำกรรมอันหยาบช้าอยู่

คนทั้งหลายผู้ห้ามปรามก็ไม่มีแน่นอน

(ท้าวสักกะถวายโอวาทแก่พระราชาว่า)

ในรัชสมัยของพระราชาผู้ไม่ทรงธรรม

ในกาลไม่สมควรตก ฝนก็ตก

ในกาลสมควรจะตก ฝนก็ไม่ตก

พระราชาผู้ไม่ทรงธรรม จุติจากโลกสวรรค์

พระราชาพระองค์นั้นถูกทำลายแล้ว

เพราะเหตุแห่งความชั่วมีประมาณเท่านี้แน่นอน

มณิโจรชาดกที่ ๔ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ คำว่า เทวดาทั้งหลาย ในที่นี้ หมายถึงเทวดาผู้คอยดูแลคนมีศีล และห้ามปรามคนทำชั่ว

@(ขุ.ชา.อ. ๓/๘๗/๑๖๓)