๖. กุรุงคมิคชาดก

๖. กุรุงคมิคชาดก (๒๐๖)

ว่าด้วยนกและเต่าช่วยกวาง

(นกสตปัตตะช่วยกวางให้พ้นจากบ่วงแล้ว จึงกล่าวว่า)

เอาเถิดเต่าเอ๋ย เจ้าจงใช้ฟันกัดบ่วงหนัง

ส่วนเราจักกระทำโดยวิธีที่นายพรานจะมาไม่ถึง

(พระศาสดาตรัสพระคาถาที่ ๒ ว่า)

เต่าก็ลงน้ำ กวางก็เข้าป่า

ส่วนนกสตปัตตะกลับมาถึงต้นไม้แล้ว

ได้พาลูกๆ หนีไปอยู่แสนไกล

กุรุงคมิคชาดกที่ ๖ จบ