๕. กัจฉปชาดก

๕. กัจฉปชาดก (๒๑๕)

ว่าด้วยเต่า

(อำมาตย์โพธิสัตว์ผู้อนุศาสน์อรรถและธรรมแก่พระราชาได้กราบทูลว่า)

เต่าพออ้าปากจะพูด ได้ฆ่าตนแล้วหนอ

เมื่อคาบท่อนไม้อยู่ดีแล้ว

กลับฆ่าตนเองเสียด้วยคำพูดของตนนั่นแหละ

ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่วีรชน

นรชนผู้เป็นบัณฑิตเห็นเหตุนี้แล้ว

ควรพูดให้ดี ไม่ควรพูดให้เกินเวลา

ทรงทอดพระเนตรเถิด พระเจ้าข้า

เต่าถึงความพินาศเพราะการพูดมาก

กัจฉปชาดกที่ ๕ จบ