๘. กูฏวาณิชชาดก

๘. กูฏวาณิชชาดก (๒๑๘)

ว่าด้วยพ่อค้าโกง

(อำมาตย์โพธิสัตว์ผู้พิพากษาทราบว่าพ่อค้าบ้านนอกคิดโกง เมื่อจะแก้เอาชนะ คนโกง จึงกล่าวว่า)

การที่ท่านคิดฉ้อฉลตอบบุคคลผู้ฉ้อฉลเป็นการคิดที่ดีแล้ว

การโกงตอบบุคคลผู้โกงท่านกระทำตอบแล้ว

ถ้าหนูทั้งหลายพึงเคี้ยวกินผาลได้

ทำไมนกเหยี่ยวทั้งหลายจะพึงเฉี่ยวเด็กไปไม่ได้

ด้วยว่า คนโกงโกงตอบคนโกงมีอยู่มากในโลก

คนอื่นผู้ล่อลวงตอบคนล่อล่วง ก็มีอยู่เหมือนกัน

ท่านผู้มีบุตรหาย ท่านจงให้ผาลแก่คนที่มีผาลหายเถิด

ขอคนผู้มีผาลหายอย่าได้ลักพาบุตรของท่านไปเลย

กูฏวาณิชชาดกที่ ๘ จบ