ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. ทุกนิบาตชาดก
  10. /
  11. ๙. อุปาหนวรรค
  12. /
  13. ๗. สาเกตชาดก

๗. สาเกตชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๒๓ · บรรทัด ๑๘๓๙เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๗ สาเกตชาตกํ

โก นุ โข ภควา เหตูติ อิทํ สตฺถา สาเกตํ อุปนิสฺสาย วิหรนฺโต สาเกตพฺราหฺมณํ อารพฺภ กเถสิ ฯ วตฺถุ ปเนตฺถ อตีตมฺปิ ปจฺจุปฺปนฺนมฺปิ เหฏฺฐา เอกนิปาเต กถิตเมว ฯ

ตถาคตสฺส ปน วิหารํ คตกาเล ภิกฺขู สิเนโห นาเมส ภนฺเต กถํ ปติฏฺฐาตีติ ปุจฺฉนฺตา ปฐมํ คาถมาหํสุ

โก นุ โข ภควา เหตุ เอกจฺเจ อิธ ปุคฺคเล

อตีว หทยํ นิพฺพาติ จิตฺตํ วาปิ ๑- ปสีทตีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ โก นุ โข เหตุ เยน อิเธกจฺเจ ปุคฺคเล ทิฏฺฐมตฺเต เยว หทยํ อติวิย นิพฺพาติ ๒- สุวาสิตสฺส อุทกสฺส ฆฏสหสฺเสน ปริสิตฺตํ วิย สีตลํ โหติ, เอกจฺเจ น นิพฺพาติ, เอกจฺเจ ทิฏฺฐมตฺเต เยว จิตฺตํ ปสีทติ มุทุ โหติ เปมวเสน อลลิยติ, เอกจฺเจ น อลฺลิยตีติ ฯ

อถ เนสํ สตฺถา เปมการณํ ทสฺเสนฺโต ทุติยํ คาถมาห

ปุพฺเพ ว สนฺนิวาเสน ปจฺจุปฺปนฺนหิเตน วา

เอวนฺตํ ชายเต เปมํ อุปฺปลํว ยโถทเกติ ฯ

ตสฺสตฺโถ ภิกฺขเว เปมํ นาเมตํ ทฺวีหิ การเณหิ ชายติ, ปุพฺเพ ปุริมภเว มาตา วา ปิตา วา ธีตา วา ปุตฺโต วา ภาตา

@เชิงอรรถ: ๑ จิตฺตญฺจาปีติปิ ฯ ๒ นิพฺพายตีติปิ ฯ วา ภคินี วา ปติ วา ภริยา วา สหาโย วา มิตฺโต วา หุตฺวา โย เยน สทฺธึ เอกฏฺฐาเน วุฏฺฐปุพฺโพ ตสฺส อิมินา ปุพฺเพ ว สนฺนิวาเสน ภวนฺตเรปิ อนุพนฺธนฺโต โสปิ สิเนโห น วิชหติ, อิมสฺมึ อตฺตภาเว กเตน ปจฺจุปฺปนฺนหิเตน วา เอวํ ตํ ชายเต เปมํ, อิเมหิ ทฺวีหิ การเณหิ ตํ เปมํ ชายติ ฯ ยถา กึ ฯ อุปฺปลํ ว ยโถทเกติ ฯ วการสฺส รสฺสตฺตํ กตํ ฯ สมุจฺจยตฺเถ เจส วุตฺโต ฯ ตสฺมา อุปฺปลญฺจ เสสญฺจ ชลชปุปฺผํ ยถา อุทเก ชายมานํ เทฺว การณานิ นิสฺสาย ชายติ อุทกญฺเจว กลลญฺจ, ตถา เจเตหิ ทฺวีหิ การเณหิ เปมํ ชายตีติ ฯ เอวเมตฺถ อตฺโถ ทฏฺฐพฺโพ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ ตทา พฺราหฺมโณ จ พฺราหฺมณี จ อิเมว เทฺว ชนา อเหสุํ, ปุตฺโต ปน อหเมวาติ ฯ

สาเกตชาตกํ สตฺตมํ ฯ

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๖. พกชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗๙. อุปาหนวรรคหัวข้อถัดไป๘. เอกปทชาดก