๓. คุตติลชาดก

สตฺตตนฺตึ สุมธุรํ รามเณยฺยํ อวาจยึ โส มํ รงฺคมฺหิ อเวฺหติ สรณํ เม โหหิ โกสิย ฯ

อหํ ตํ สรณํ สมฺม อหมาจริยปูชโก น ตํ ชยิสฺสติ สิสฺโส สิสฺสมาจริย เชสฺสสีติ ฯ คุตฺติลชาตกํ ตติยํ ฯ