๔. วิคติจฉชาดก

๔. วิคติจฉชาดก (๒๔๔)

ว่าด้วยการนอบน้อมท่านผู้หมดความต้องการ

(ฤๅษีโพธิสัตว์เมื่อปริพาชกหนีไปแล้ว จึงแสดงธรรมแก่บริษัทซึ่งนั่งประชุมกันอยู่ว่า)

ได้ยินมาว่า คนที่ไม่ปรารถนาสิ่งที่ตนเห็นก็ดี

ปรารถนาสิ่งที่ตนไม่เห็นก็ดี

ข้าพเจ้าเข้าใจว่า ถึงเขาจะเที่ยวแสวงหาไปนานแสนนาน

ก็จะไม่ได้สิ่งที่ตนปรารถนาเลย

คนย่อมไม่พอใจสิ่งที่ตนได้มา

และดูหมิ่นสิ่งที่ตนปรารถนาได้มาแล้ว

เพราะความปรารถนาซึ่งมีอารมณ์ไม่มีที่สิ้นสุด

ข้าพเจ้าขอกระทำการนอบน้อมท่านผู้ปราศจากความปรารถนา

วิคติจฉชาดกที่ ๔ จบ