๑. สังกัปปราคชาดก

๓. ติกนิบาต

๑. สังกัปปวรรค

หมวดว่าด้วยความดำริ

๑. สังกัปปราคชาดก (๒๕๑)

ว่าด้วยราคะเกิดเพราะความดำริ

(พระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลพราหมณ์มหาศาลถูกลูกศรคือกิเลสแทง จึงกราบ ทูลพระราชาว่า)

อาตมาถูกลูกศรคือกิเลสอาบยาพิษคือราคะ

ซึ่งเกิดจากความดำริถึงกาม ลับที่หินคือวิตก

อันนายช่างศรยังมิได้ขัดถูให้เกลี้ยงเกลา

ยังมิได้ดึงสายธนูให้พ้นหมวกหูข้างขวาของคันธนู

ยังมิทันได้ติดขนปีกนกยูงเป็นต้น

แทงเข้าที่หัวใจทำความเร่าร้อนไปทั่วสรรพางค์กาย

อาตมามิได้เห็นบาดแผลที่ถูกแทง

และเลือดที่ไหลออกจากบาดแผลเลย

ตลอดเวลาที่ไม่ได้อบรมจิตด้วยอุบายอันแยบคาย

อาตมาได้นำทุกข์มาให้แก่ตนเสียเอง

สังกัปปราคชาดกที่ ๑ จบ