๓. มณิกัณฐชาดก

๓. มณิกัณฐชาดก (๒๕๓)

ว่าด้วยการขอแก้วมณี

(พญานาคเมื่อจะห้ามดาบสมิให้ขอ จึงได้กล่าวว่า)

เพราะแก้วมณีดวงนี้เป็นเหตุทำให้ข้าวน้ำเกิดขึ้น

แก่ข้าพเจ้ามากมาย

ข้าพเจ้าให้แก้วมณีท่านไม่ได้ ท่านเป็นคนขอเกินไป

ข้าพเจ้าจะไม่มาอาศรมของท่านอีกแล้ว

เมื่อท่านขอแก้วมณีจนทำให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว

เหมือนชายหนุ่มถือดาบคมที่ลับด้วยหินทำให้ผู้อื่นสะดุ้งกลัว

ข้าพเจ้าให้แก้วมณีท่านไม่ได้ ท่านเป็นคนขอเกินไป

ข้าพเจ้าจะไม่มาอาศรมของท่านอีกแล้ว

(ดาบสโพธิสัตว์ผู้พี่ได้กล่าวกับดาบสผู้น้องว่า)

บุคคลไม่ควรขอสิ่งที่รู้ว่าเป็นที่รักของเขา

อนึ่ง เพราะขอเกินไปย่อมเป็นที่เกลียดชัง

นาคราชถูกฤาษีขอแก้วมณี

จึงไม่หวนกลับมาให้ฤาษีเห็นอีกเลย ๑-

มณิกัณฐชาดกที่ ๓ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ วิ.มหา. (แปล) ๑/๓๔๔/๓๗๙-๓๘๑