๖. ชรูทปานชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๖๗ · บรรทัด ๒๐๔๓
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๓๖๗] พ่อค้าทั้งหลาย มีความต้องการด้วยน้ำ พากันขุดบ่อน้ำเก่า ได้แร่เหล็ก แร่ทองแดง ดีบุก ตะกั่ว แก้วมณี เงิน ทอง แก้วมุกดา และแก้ว ไพฑูรย์ เป็นอันมาก.
[๓๖๘] แต่พวกพ่อค้าเหล่านั้น ก็ไม่ได้ยินดีด้วยทรัพย์นั้น ได้พากันขุดให้ลึก ยิ่งขึ้นๆ ในบ่อน้ำนั้น มีพระยานาคมีพิษร้ายแรง มีเดช ได้ฆ่าพวกพ่อค้า เหล่านั้นเสียด้วยเดชแห่งพิษ.
[๓๖๙] เพราะฉะนั้น บุคคลพึงขุดบ่อน้ำเถิด แต่ไม่ควรขุดให้ลึกเกินไป เพราะ ว่า บ่อที่ขุดลึกเกินไปเป็นของลามก ทรัพย์ที่พวกพ่อค้าได้แล้วด้วยการ ขุด และชีวิตก็พินาศไป เพราะการที่ขุดลึกเกินไป. จบ ชรูทปานชาดกที่ ๖. ๗. คามณิจันทชาดก ลิงเป็นสัตว์ไม่รู้จักเหตุ
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๖๗ หน้าที่ ๑๐๐ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๑. สังกัปปวรรค
- ๑. สังกัปปราคชาดกข้อ ๓๕๒ · บรรทัด ๑๙๘๖
- ๒. ติลมุฏฐิชาดกข้อ ๓๕๕ · บรรทัด ๑๙๙๙
- ๓. มณิกัณฐชาดกข้อ ๓๕๘ · บรรทัด ๒๐๐๙
- ๔. กุณฑกกุจฉิสินธวชาดกข้อ ๓๖๑ · บรรทัด ๒๐๒๒
- ๕. สุกชาดกข้อ ๓๖๔ · บรรทัด ๒๐๓๒
- ๗. คามณิจันทชาดกข้อ ๓๗๐ · บรรทัด ๒๐๕๕
- ๘. มันธาตุราชชาดกข้อ ๓๗๓ · บรรทัด ๒๐๖๕
- ๙. ติรีติวัจฉชาดกข้อ ๓๗๖ · บรรทัด ๒๐๗๕
- ๑๐. ทูตชาดกข้อ ๓๗๙ · บรรทัด ๒๐๙๐