๗. คามณิจันทชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๗๐ · บรรทัด ๒๐๕๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๓๗๐] สัตว์ตัวนี้ ไม่ฉลาดที่จะทำเรือน มีปกติหลุกหลิก หนังที่หน้าย่น พึง ประทุษร้ายของที่เขาทำไว้แล้ว ตระกูลสัตว์นี้ มีอย่างนั้นเป็นธรรมดา.
[๓๗๑] ขนอย่างนี้ ไม่ใช่ขนของสัตว์ที่มีความคิดฉลาด ลิงตัวนี้จะทำให้ผู้อื่น ยินดีไม่ได้ พระราชบิดาของเราทรงพระนามว่า ชนสันธนะ ได้ตรัส สอนไว้ว่า ธรรมดาลิงย่อมไม่รู้จักเหตุอันใดอันหนึ่ง.
[๓๗๒] สัตว์เช่นนั้น จะพึงเลี้ยงดูมารดาบิดา หรือพี่ชายพี่สาวของตนไม่ได้เลย คำสอนนี้ พระราชบิดาของเราได้ทรงสั่งสอนไว้อย่างนี้. จบ คามณิจันทชาดกที่ ๗. ๘. มันธาตุราชชาดก กามมีความสุขน้อยมีทุกข์มาก
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๗๐ หน้าที่ ๑๐๑ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๑. สังกัปปวรรค
- ๑. สังกัปปราคชาดกข้อ ๓๕๒ · บรรทัด ๑๙๘๖
- ๒. ติลมุฏฐิชาดกข้อ ๓๕๕ · บรรทัด ๑๙๙๙
- ๓. มณิกัณฐชาดกข้อ ๓๕๘ · บรรทัด ๒๐๐๙
- ๔. กุณฑกกุจฉิสินธวชาดกข้อ ๓๖๑ · บรรทัด ๒๐๒๒
- ๕. สุกชาดกข้อ ๓๖๔ · บรรทัด ๒๐๓๒
- ๖. ชรูทปานชาดกข้อ ๓๖๗ · บรรทัด ๒๐๔๓
- ๘. มันธาตุราชชาดกข้อ ๓๗๓ · บรรทัด ๒๐๖๕
- ๙. ติรีติวัจฉชาดกข้อ ๓๗๖ · บรรทัด ๒๐๗๕
- ๑๐. ทูตชาดกข้อ ๓๗๙ · บรรทัด ๒๐๙๐