๙. สุชาตาชาดก

๙. สุชาตาชาดก (๒๖๙)

ว่าด้วยทรงปรารภนางสุชาดา

(พระโพธิสัตว์เป็นโอรสของพระเจ้าพรหมทัตได้ตรัสกับพระมารดาว่า)

ธรรมดาสัตว์ทั้งหลายที่สมบูรณ์ด้วยวรรณะ

มีเสียงอันไพเราะ น่ารักน่าชม แต่พูดจาหยาบกระด้าง

ย่อมไม่เป็นที่รักของใครๆ ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

พระองค์ทรงทอดพระเนตรแล้วมิใช่หรือ

นกดุเหว่าสีดำตัวนี้มีสีไม่สวย ลายพร้อยไปทั้งตัว

แต่เป็นที่รักของสัตว์ทั้งหลายจำนวนมาก

เพราะร้องด้วยเสียงอันไพเราะ

เพราะฉะนั้นบุคคลควรพูดคำอันสละสลวย

คิดก่อนพูด พูดพอประมาณไม่ฟุ้งซ่าน

ถ้อยคำของผู้ที่แสดงเป็นอรรถเป็นธรรม

เป็นถ้อยคำอันไพเราะ เป็นถ้อยคำที่เป็นภาษิต

สุชาตาชาดกที่ ๙ จบ