๗. โรมชาดก

๗. โรมชาดก (๒๗๗)

ว่าด้วยดาบสลวงนกพิราบโรมะ

(ดาบสโกงคิดจะลวงจับนกพิราบกิน จึงได้กล่าว ๒ คาถาว่า)

โรมกะ เราอยู่ในถ้ำศิลามา ๕๐ กว่าปี

เมื่อก่อนนกทั้งหลายไม่หวาดระแวง

ไว้ใจจึงบินมาเกาะที่มือเรา

วักกังคะ คราวนี้ทำไม

นกเหล่านั้นจึงพยายามหนีไปอยู่ซอกเขาแห่งอื่น

นกทั้งหลายไม่นับถือเราเหมือนเมื่อก่อนกระมัง

หรือจากไปเสียนาน จึงจำเราไม่ได้

หรือนกพวกนี้มิใช่นกพวกนั้น

(นกพิราบโพธิสัตว์ได้ยินดังนั้น จึงกล่าวว่า)

พวกเราจำท่านได้ดี ไม่ลืมหรอก

ท่านก็คือดาบสรูปนั้นแหละ พวกเราก็ไม่ใช่นกพวกอื่น

แต่จิตของท่านประทุษร้ายในสัตว์เหล่านี้

ท่านอาชีวก เพราะเหตุนั้น พวกเราจึงกลัวท่าน

โรมชาดกที่ ๗ จบ