๖. สุชาตาชาดก

๖. สุชาตาชาดก (๓๐๖)

ว่าด้วยพระนางสุชาดา

(พระนางสุชาดาเทวีทูลถามพระราชาว่า)

ฝ่าพระบาท ผลไม้สีแดงเกลี้ยงเกลาเหล่านี้

ที่เก็บไว้ในถาดทองคำ มีชื่อว่าผลอะไร

หม่อมฉันทูลถามแล้ว

ขอพระองค์จงตรัสบอกหม่อมฉัน

(พระราชาทรงกริ้ว จึงตรัสว่า)

พระเทวี เมื่อก่อนเธอเป็นคนหัวโล้น

นุ่งผ้าเก่าเหน็บชายพก

เที่ยวเลือกเก็บผลไม้เหล่าใด

นี้เป็นผลไม้ประจำตระกูลของเธอ

หญิงต่ำทรามผู้นี้อยู่ในราชตระกูล

ย่อมเดือดร้อนไม่รื่นรมย์

โภคะทั้งหลายย่อมละผู้ไม่มีบุญไป

พวกท่านจงนำหญิงนี้กลับไปในสถานที่ที่หล่อนเก็บพุทราขาย

(อำมาตย์โพธิสัตว์คิดช่วยเหลือพระนางสุชาดาเทวี จึงกราบทูลว่า)

ข้าแต่มหาราช โทษคือความประมาทเลินเล่อเหล่านี้

ย่อมมีแก่หญิงผู้ได้ยศ

ขอพระองค์โปรดทรงละเว้นแก่พระนางสุชาดา

ข้าแต่สมมติเทพ ขอพระองค์อย่าทรงพิโรธ

ต่อพระนางสุชาดานั้นเลย

สุชาตาชาดกที่ ๖ จบ