๗. มตโรทนชาดก

๗. มตโรทนชาดก (๓๑๗)

ว่าด้วยการร้องไห้ถึงคนที่ตายแล้ว

(เศรษฐีโพธิสัตว์กล่าวกับพวกลิงว่า)

พวกท่านร้องไห้ถึงคนที่ตายไปแล้วเท่านั้น

แต่หาได้ร้องไห้ถึงคนที่จักตายไม่

สัตว์ทั้งหลายที่ยังมีร่างกายอยู่ย่อมละชีวิตไปโดยลำดับ

เทวดา มนุษย์ สัตว์ ๔ เท้า หมู่ปักษี สัตว์เลื้อยคลาน

และสัตว์ที่มีร่างกายใหญ่ ไม่เป็นใหญ่ในร่างกายของตน

ถึงจะรื่นรมย์อยู่ในร่างกายนั้นก็ย่อมละชีวิตของตนไป

สุขและทุกข์ที่เพ่งเล็งกันอยู่ในหมู่มนุษย์

มีความแปรผันไม่ยั่งยืนอย่างนี้

ความร่ำไห้คร่ำครวญเป็นสิ่งไร้ประโยชน์

ทำไมท่านจึงยังเศร้าโศกอยู่เล่า

นักเลงก็ดี นักดื่มก็ดี คนไม่ได้รับการศึกษาก็ดี

คนโง่ก็ดี คนมุทะลุก็ดี คนไม่มีความเพียรก็ดี

คนไม่ฉลาดในธรรมก็ดี ย่อมเข้าใจนักปราชญ์ว่าเป็นคนโง่

มตโรทนชาดกที่ ๗ จบ