พระสุตตันตปิฎก · ๒. ปุจิมันทวรรค

๘. กณเวรชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๕๗๐ · บรรทัด ๒๘๕๓

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๕๗๐] ยนฺตํ วสนฺตสมเย กณเวเรสุ ภาณุสุ สามํ พาหาย ปีเฬสิ สา ตํ อาโรคฺยมพฺรวิ ฯ

[๕๗๑] อมฺโภ น กิร สทฺเธยฺยํ ยํ วาโต ปพฺพตํ วเห ปพฺพตญฺเจ วเห วาโต สพฺพมฺปิ ปฐวึ วเห ยตฺถ สามา กาลกตา สามํ อาโรคฺยมพฺรวิ ฯ

[๕๗๒] น เจว สา กาลกตา น จ สา อญฺญมิจฺฉติ เอกภตฺตา ๑ กิร สามา ตเมว อภิกงฺขติ ฯ

[๕๗๓] อสนฺถุตํ มํ จิรสนฺถุเตน นิมินิ สามา อธุวํ ธุเวน มยาปิ สามา นิมิเนยฺย อญฺญํ อิโต อหํ ทูรตรํ คมิสฺสนฺติ ฯ กณเวรชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ ___________ ๙ ติตฺติรชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๕๗๐ หน้าที่ ๑๔๐ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๒. ปุจิมันทวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org