๓. พรหมทัตตชาดก

๓. พรหมทัตตชาดก (๓๒๓)

ว่าด้วยพระเจ้าพรหมทัต

(ดาบสโพธิสัตว์ได้กล่าวคาถากับพระราชาว่า)

ขอถวายพระพรมหาบพิตร ขึ้นชื่อว่าผู้ขอ

ย่อมได้ผล ๒ อย่าง คือ (๑) ไม่ได้ทรัพย์ (๒) ได้ทรัพย์

เพราะการขอมีสภาพเช่นนี้เป็นธรรมดา

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่แห่งแคว้นปัญจาละ

บัณฑิตทั้งหลายเรียกการขอว่า เป็นการร้องไห้

เรียกการปฏิเสธว่า เป็นการร้องไห้ตอบ

ชาวแคว้นปัญจาละผู้มาประชุมพร้อมเพรียงกัน

ขออย่าได้เห็นอาตมภาพร้องไห้หรือเห็นพระองค์ทรงกันแสงตอบเลย

เพราะเหตุนั้น อาตมภาพจึงปรารถนาสถานที่ลับ

(พระราชาตรัสพระราชทานพรแก่ดาบสโพธิสัตว์ว่า)

ท่านพราหมณ์ โยมขอถวายโคแดง ๑,๐๐๐ ตัว

พร้อมกับโคจ่าฝูงแก่ท่าน

เพราะพระอริยะได้ฟังคาถาอันประกอบด้วยธรรม

ของพระคุณเจ้าแล้วจะไม่พึงถวายแก่พระอริยะได้อย่างไร

พรหมทัตตชาดกที่ ๓ จบ