๘. ถุสชาดก

๘. ถุสชาดก (๓๓๘)

ว่าด้วยหนูไม่กินแกลบ

(ในเวลาที่พระโอรสมีพระชนมายุ ๑๖ พรรษา ขณะที่กำลังเสวยพระกระยาหารเย็น พระราชาแห่งกรุงพาราณสีตรัสกับพระโอรสว่า)

แกลบก็ปรากฏโดยความเป็นแกลบ

และข้าวสารก็ปรากฏโดยความเป็นข้าวสารแก่หนูทั้งหลาย

แต่พวกหนูเว้นแกลบเสียแล้วเคี้ยวกินเฉพาะข้าวสารเท่านั้น

(ในเวลามีการเข้าเฝ้าเป็นการใหญ่ พระราชาตรัสว่า)

การปรึกษากันในป่าก็ดี การกระซิบกันในบ้านก็ดี

การวางแผนฆ่าเราก็ดี ทั้งหมดนั้นเรารู้แล้ว

(ครั้นพระราชาประทับยืนอยู่ที่หัวบันได ก็ตรัสว่า)

ได้ยินว่า พ่อของลิงกัดผล(ลูกอัณฑะ)ของลูกลิง

ที่เกิดตามธรรมชาติเสียตั้งแต่ยังเล็กอยู่

(พระราชาประทับยืนที่ธรณีประตู ตรัสอีกว่า)

การที่เจ้ากระสับกระส่ายอยู่เหมือนแพะตาบอดในไร่ผักกาด

และเจ้านอนอยู่ใต้แท่นบรรทม ทั้งหมดนั้นเรารู้แล้ว

ถุสชาดกที่ ๘ จบ