๖. เกสวชาดก

๖. เกสวชาดก (๓๔๖)

ว่าด้วยเกสวดาบส

(นารทอำมาตย์กล่าวกับเกสวดาบสว่า)

@เชิงอรรถ :

@๑ เป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง รูปร่างคล้ายกระพองช้าง เมื่อจะเดินต้องโยกตัวก่อน หรือโยกตัวอยู่บ่อยๆ จึงเรียก

@ตัวโยกเยก (ขุ.ชา.อ. ๔/๑๗๗/๔๐๓)

ทำไมหนอ เกสวดาบสผู้มีโชคจึงได้ละพระเจ้ากรุงพาราณสี

ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้ยังความประสงค์ทั้งปวงให้สำเร็จได้

กลับมายินดีอยู่ในอาศรมของกัปปดาบส

(เกสวดาบสกล่าวว่า)

ท่านนารทอำมาตย์ สถานที่อันน่ารื่นรมย์

ซึ่งให้สำเร็จประโยชน์ได้มีอยู่ หมู่ไม้อันน่ารื่นรมย์ใจก็มีอยู่

แต่ถ้อยคำอันเป็นสุภาษิตของกัปปดาบส

ย่อมทำให้เรารื่นรมย์ยินดี

(นารทอำมาตย์กล่าวว่า)

พระคุณเจ้าบริโภคข้าวสาลีสุก สะอาด ปรุงด้วยเนื้อ

เหตุไฉนข้าวฟ่างและลูกเดือยอันหารสชาติมิได้

จึงทำให้พระคุณเจ้าพอใจ

(เกสวดาบสกล่าวว่า)

โภชนะจะดีหรือไม่ดี จะน้อยหรือมากก็ตาม

บุคคลผู้มีความคุ้นเคยกันบริโภคในที่ใด

โภชนะที่บริโภคแล้วในที่นั้น เป็นของดีทั้งนั้น

เพราะรสทั้งหลายมีความคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง

เกสวชาดกที่ ๖ จบ