พระสุตตันตปิฎก · ๕. จุลลกุณาลวรรค

๘. อรัญญชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๖๙๐ · บรรทัด ๓๒๘๓

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๖๙๐] อรญฺญา คามมาคมฺม กึสีลํ กึวตํ อหํ ปุริสํ ตาต เสเวยฺยํ ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต ฯ

[๖๙๑] โย ตํ วิสฺสาสเย ตาต วิสฺสาสญฺจ ขเมยฺย เต สุสฺสูสี จ ติติกฺขี จ ตํ ภเชหิ อิโต คโต ฯ

[๖๙๒] ยสฺส กาเยน วาจาย มนสา นตฺถิ ทุกฺกฏํ อุรสีว ปติฏฺฐาย ตํ ภเชหิ อิโต คโต ฯ

[๖๙๓] หลิทฺทราคํ กปิจิตฺตํ ปุริสํ ราควิราคินํ #๑ สี. ยุ. น หิ ฯ ๒ ม. กนฺทนฺตุ ฯ ๓ สี. ยุ. วิเหสิกา ฯ ม. วิภึสิกา ฯ ตาทิสํ ตาต มา เสวิ นิมฺมนุสฺสมฺปิ เจ สิยาติ ฯ อรญฺญชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ ___________ ๙ สนฺธิเภทชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๖๙๐ หน้าที่ ๑๖๑ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๕. จุลลกุณาลวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org