พระสุตตันตปิฎก · ๑. มณิกุณฑลวรรค

๘. จุลลธรรมปาลชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๗๓๗ · บรรทัด ๓๔๙๒

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๗๓๗] อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ หตฺเถ เม เทว เฉทหิ ๒ ฯ

[๗๓๘] อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ ปาเท เม เทว เฉทหิ ๒ ฯ

[๗๓๙] อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส #๑ ม. ปโปถเยยฺยํ ฯ ๒ ม. เฉเทหิ ฯ เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ สีสํ เม เทว เฉทหิ ๑ ฯ

[๗๔๐] นห นูนิมสฺส รญฺโญ มิตฺตามจฺจา จ วิชฺชเร สุหทา เย น วทนฺติ ราชานํ มา ฆาตยิ โอรสํ ปุตฺตํ ฯ

[๗๔๑] นห นูนิมสฺส รญฺโญ มิตฺตา ญาตี จ วิชฺชเร สุหทา เย น วทนฺติ ราชานํ มา ฆาตยิ อตฺรชํ ปุตฺตํ ฯ

[๗๔๒] จนฺทนสารานุลิตฺตา พาหา ฉิชฺชนฺติ ธมฺมปาลสฺส ทายาทสฺส ปฐพฺยา ปาณา เม เทว รุชฺฌนฺตีติ ฯ จุลฺลธมฺมปาลชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ ____________ ๙ สุวณฺณมิคชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๗๓๗ หน้าที่ ๑๗๑ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๑. มณิกุณฑลวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org