๙. สุวรรณมิคชาดก

๙. สุวัณณมิคชาดก (๓๕๙)

ว่าด้วยพญากวางทอง

(ภรรยาของพญาเนื้อโพธิสัตว์เมื่อจะให้พญาเนื้อเกิดอุตสาหะจึงกล่าวว่า)

พญาเนื้อผู้มีเท้าดุจทองคำ ท่านจงพยายามดึงเถิด

จงกัดบ่วงหนังให้ขาด ฉันจะรื่นรมย์อยู่ในป่าผู้เดียวไม่ได้

(พญาเนื้อโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

ฉันพยายามดึงอยู่ก็ไม่สำเร็จ ฉันตะกุยพื้นดินอย่างแรง

บ่วงหนังอันเหนียวก็ยิ่งบาดเท้าของฉัน

(นางเนื้อกล่าวแก่นายพรานว่า)

นายพราน ท่านจงปูลาดใบไม้

ชักดาบออกมาฆ่าข้าพเจ้าก่อน

แล้วจงฆ่าพญาเนื้อในภายหลัง

(นายพรานได้ฟังดังนั้นมีจิตเลื่อมใส จึงกล่าวว่า)

เราไม่เคยได้ยินหรือได้เห็นมาก่อนว่า

แม่เนื้อพูดภาษามนุษย์ได้

นี่แม่เนื้อผู้เจริญ ตัวเจ้าและพญาเนื้อตัวนี้จงเป็นสุขเถิด

(นางพญาเนื้อกล่าวว่า)

นายพราน วันนี้ข้าพเจ้าเห็นพญาเนื้อ

พ้นจากอันตรายแล้วย่อมร่าเริงฉันใด

ขอท่านพร้อมกับญาติทั้งหมดจงร่าเริงฉันนั้นเถิด

สุวัณณมิคชาดกที่ ๙ จบ