๓. ตุณฑิลชาดก

๓. ตุณฑิลชาดก (๓๘๘)

ว่าด้วยตุณฑิลสุกรโพธิสัตว์

(จูฬตุณฑิลสุกรบอกเหตุที่ตนเห็นมาว่า)

วันนี้ นายแม่ของเราเปลี่ยนอาหารให้ใหม่

รางข้าวมีอาหารเต็มบริบูรณ์

นายแม่ก็ยืนอยู่ใกล้ๆ

คนจำนวนมากก็ยืนถือบ่วงอยู่

ฉันไม่อยากกินเลย

(มหาตุณฑิลสุกรโพธิสัตว์ได้กล่าวว่า)

เจ้าสะดุ้งกลัว หัวหมุน มองหาที่พึ่งไปไย

เจ้าไม่มีที่พึ่งหรอก จะหนีไปไหนกัน

พ่อตุณฑิละ อย่าดิ้นรนไปเลย กินเสียเถิด

พวกเราถูกเขาขุนเพื่อต้องการเนื้อ

เจ้าจงลงสู่ห้วงน้ำที่ไม่มีโคลนตม

ชำระเหงื่อและมลทินทั้งปวงให้สิ้นไป

แล้วถือเอาเครื่องลูบไล้ชนิดใหม่

ที่มีกลิ่นหอมไม่จางหายไปในกาลไหนๆ

(จูฬตุณฑิลสุกรถามว่า)

อะไรหนอคือห้วงน้ำที่ไม่มีโคลนตม

อะไรเล่าที่เรียกว่าเหงื่อและมลทิน

และอะไรเล่าคือเครื่องลูบไล้ชนิดใหม่

ที่มีกลิ่นหอมไม่จางหายไปในกาลไหนๆ

(มหาตุณฑิลสุกรโพธิสัตว์กล่าวว่า)

ธรรมะคือห้วงน้ำที่ไม่มีโคลนตม

บาปเรียกว่าเหงื่อและมลทิน

อนึ่ง ศีลคือเครื่องลูบไล้ชนิดใหม่

ที่มีกลิ่นหอมไม่จางหายไปในกาลไหนๆ

คนที่ฆ่าสัตว์ย่อมพอใจ ส่วนสัตว์ที่ถูกฆ่าย่อมไม่พอใจ

ในคืนเดือนเพ็ญแห่งวันอุโบสถ สัตว์ทั้งหลายเช่นเรายินดีสละชีพ

ตุณฑิลชาดกที่ ๓ จบ