พระสุตตันตปิฎก · ๒. ขุรปุตตวรรค

๖. ปัพพชิตวิเหฐกชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๙๓๗ · บรรทัด ๔๑๖๘

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๙๓๗] ทุพฺพณฺณรูปํ ตฺวมริยวณฺณี ปุรกฺขิตฺวา ๕ ปญฺชลิโก นมสฺสสิ เสยฺโย นุ เต โส อุทาหุ ๖ สริกฺโข นามํ ปรสฺสตฺตโน จาปิ พฺรูหิ ฯ

[๙๓๘] น นามโคตฺตํ คณฺหนฺติ ราช สมคฺคตานุชฺชุคตาน ๗ เทวา อหญฺจ เต นามเธยฺยํ วทามิ สกฺโกหมสฺมี ติทสานมินฺโท ฯ

[๙๓๙] โย ทิสฺวา ภิกฺขุํ จรณูปปนฺนํ ปุรกฺขิตฺวา ๕ ปญฺชลิโก นมสฺสติ ปุจฺฉามิ ตํ เทวราเชตมตฺถํ #๑ ม. อนุโภติ ฯ ๒ ม. เยว ฯ ๓ สี. ยุ. สคฺเค จ โมทตีติ ฯ #๔ ม. วิชฺชาธรชาตกํ ฯ สี. ยุ. ธชวิเหฐกชาตกํ ฯ ๕ ม. ปุรกฺขตฺวา ฯ #๖ ม. อุทา ฯ ๗ ม. สมฺมคฺคตา.. ฯ อิโต จุโต กึ ลภเต สุขํ โส ฯ

[๙๔๐] โย ทิสฺวา ภิกฺขุํ จรณูปปนฺนํ ปุรกฺขิตฺวา ปญฺชลิโก นมสฺสติ ทิฏฺเฐว ธมฺเม ลภเต ปสํสํ สคฺคญฺจ โส ยาติ สรีรเภทา ฯ

[๙๔๑] ลกฺขี วต เม อุทปาทิ อชฺช ยํ วาสวํ ภูติปติทฺทสาม ๑ ภิกฺขุญฺจ ทิสฺวาน ตุวญฺจ สกฺก กาหามิ ปุญฺญานิ อนปฺปกานิ ฯ

[๙๔๒] อทฺธา หเว เสวิตพฺพา สปญฺญา พหุสฺสุตา เย พหุฐานจินฺติโน ภิกฺขุญฺจ ทิสฺวาน มมญฺจ ราช กโรหิ ปุญฺญานิ อนปฺปกานิ ฯ

[๙๔๓] อกฺโกธโน นิจฺจปสนฺนจิตฺโต สพฺพาติถียาจโยโค ภวิตฺวา นิหญฺญ ๒ มานํ อภิวาทยิสฺสํ สุตฺวาน เทวินฺท สุภาสิตานีติ ฯ ปพฺพชิตวิเหฐกชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ _______________ #๑ ม. ภูตปติทฺทสาม ฯ ๒ ม. นิหจฺจ ฯ ๗ อุปสิงฺฆปุปฺผชาตกํ ๑

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๙๓๗ หน้าที่ ๒๐๕ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๒. ขุรปุตตวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org