พระสุตตันตปิฎก · ๒. ขุรปุตตวรรค

๑๐. มณิชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๙๖๓ · บรรทัด ๔๒๔๘

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๙๖๓] จิรสฺสํ วต ปสฺสามิ สหายํ มณิธารินํ สุกตา ๕ มสฺสุกุตฺติยา โสภเต วต เม สขา ฯ

[๙๖๔] ปรูฬฺหกจฺฉนขโลโม อหํ กมฺเม สุพฺยาวโฏ จิรสฺสํ นหาปิตํ ลทฺธา โลมนฺตมชฺชหารยิ ๖ ฯ

[๙๖๕] ยํ นุ โลมํ อหาเรสิ ทุลฺลภํ ลทฺธกปฺปกํ อถ กิญฺจิ หิ เต สมฺม กณฺเฐ กึนิกิลายติ ๗ ฯ

[๙๖๖] มนุสฺสสุขุมาลานํ มณิ กณฺเฐสุ ลมฺพติ #๑ ม. อทูรคมเนน จ ฯ ๒ ม. อปฺปจินฺตสุขสฺส จ ฯ ๓ ม. สุสงฺคหิตมานสฺส ฯ #๔ สี. ยุ. กากชาตกํ ฯ ม. ปาราวตชาตกํ ฯ ๕ สี. ยุ. สุกตาย ฯ #๖ ม. โลมํ ตํ อชฺช หารยึ ฯ ๗ สี. ม. อถ กิญฺจรหิ เต สมฺม กณฺเฐ กิณิกิณายติ ฯ เตสาหํ อนุสิกฺขามิ มา ตฺวํ มญฺญิ ทวา กตํ ฯ

[๙๖๗] สเจปิมํ ปิหยสิ มสฺสุกุตฺตึ สุการิตํ การยิสฺสามิ เต สมฺม มณึ จาปิ ททามิ เต ฯ

[๙๖๘] ตฺวญฺเญว มณินา ฉนฺโน สุกตาย จ มสฺสุยา อามนฺต โข ตํ คจฺฉามิ ปิยํ เม ตว ทสฺสนนฺติ ฯ มณิชาตกํ ทสมํ ฯ ขุรปุตฺตวคฺโค ๑ ทุติโย ฯ ___________ ตสฺสุทฺทานํ อถ ปสฺส สสูจิ จ ตุณฺฑิลโก มิค มยฺหกปญฺจมปกฺขิวโร อถ ปญฺชลิ วาริช มชฺฌ ปุน อถ วฏฺฏก กโปฏวเรน ทส ฯ ___________ ตตฺร วคฺคุทฺทานํ ภวติ ฯ อถ วคฺคํ ปกิตฺติสฺสํ ฉนิปาตํ วรุตฺตเม อาวาริยา จ สูจิ ๒ จ เทฺว จ วุตฺตา สุพฺยญฺชนา ฯ ฉกฺกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ ___________ #๑ สี. เสนกวคฺโค ฯ ม. ขรปุตฺตวคฺโค ฯ ๒ ม. อวาริยา จ ขโร จ ฯ สี. เสนกา ฯ สตฺตกนิปาตชาตกํ ๑ กุกฺกุวคฺโค ๑ กุกฺกุชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๙๖๓ หน้าที่ ๒๐๙ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๒. ขุรปุตตวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org