๕. ทัพพปุปผกชาดก

๕. ทัพภปุปผชาดก (๔๐๐)

ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกชื่อทัพภปุปผะ

(นากที่เที่ยวไปในน้ำลึกพูดกับนากที่เที่ยวไปตามริมฝั่งว่า)

เพื่อนผู้เจริญ เพื่อนผู้เที่ยวไปตามริมฝั่ง

จงวิ่งตามเรามาเถิด เราจับปลาใหญ่ได้แล้ว

มันพาเราไปอย่างรวดเร็ว

(นากที่เที่ยวไปตามริมฝั่งพูดว่า)

เพื่อนผู้เจริญ เพื่อนผู้เที่ยวไปในน้ำลึก

จงจับมันไว้ให้มั่นคงด้วยกำลัง

เราจะยกมันขึ้นมาเหมือนนกครุฑโฉบงูขึ้น

(นากทั้ง ๒ พูดกับสุนัขจิ้งจอกว่า)

พวกเราเกิดวิวาทกันขึ้น พ่อทัพภปุปผะจงฟังเรา

เพื่อนจงระงับความทะเลาะกัน ขอความวิวาทจงสงบไป

(สุนัขจิ้งจอกกล่าวว่า)

เมื่อก่อนเราเป็นผู้ตั้งอยู่ในธรรม พิจารณาคดีมาแล้วมากมาย

เพื่อน เราจะระงับความทะเลาะกัน ความวิวาทจงสงบไป

นากตัวที่เที่ยวไปตามริมฝั่งจงเอาหางไป

ตัวที่เที่ยวไปในน้ำลึกจงเอาหัวไป

ส่วนท่อนกลางนี้ตกเป็นของเราผู้ตั้งอยู่ในธรรม

(นากทั้ง ๒ พูดกันว่า)

ถ้าเราไม่ทะเลาะกัน จักมีอาหารไปนานวัน

สุนัขจิ้งจอกคาบเอาปลาตะเพียนที่ไม่ใช่ท่อนหัวท่อนหางไปเสียแล้ว

(เมียสุนัขจิ้งจอกถามว่า)

วันนี้เรายินดีเพราะเห็นผัวมีหน้าเบิกบาน

เหมือนขัตติยราชทรงยินดีเพราะได้ราชสมบัติ

ทำไมหนอ ท่านเกิดอยู่บนบกจึงจับปลาในน้ำได้

นี่ท่านผู้ร่วมชีวิต ฉันถามแล้วโปรดบอก ท่านได้มาอย่างไร

(สุนัขจิ้งจอกตอบว่า)

เพราะการทะเลาะกัน สัตว์จึงผ่ายผอม ทรัพย์จึงสิ้นไป

พวกนากเสื่อมเพราะการทะเลาะกัน

แม่มายาวี เธอจงกินปลาตะเพียนเถิด

ในหมู่มนุษย์ก็เช่นเดียวกัน เกิดการทะเลาะในที่ใด

ก็จะพากันไปหาผู้ตั้งอยู่ในธรรมในที่นั้น

ผู้วินิจฉัยคดีนั้นเป็นผู้ตัดสินให้พวกเขา

ในการทะเลาะนั้นก็จะพากันหมดสิ้นทรัพย์ไป

พระคลังหลวงก็จะเพิ่มพูน

ทัพภปุปผชาดกที่ ๕ จบ