๘. พกชาดก

๘. พกชาดก (๓๘)

ว่าด้วยนกยาง

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์สถิตอยู่ที่ต้นกุ่ม ได้เห็นเหตุอัศจรรย์ที่นกยางถูกปูหนีบ คอจมน้ำตาย เมื่อจะให้สาธุการ จึงกล่าวว่า)

ผู้ใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกลวงผู้อื่น

จะพบความสุขอยู่ได้ไม่นาน

ผู้ใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกลวงผู้อื่นนั้น

ต้องประสบบาปกรรมที่ตนทำไว้

เหมือนนกยางที่ถูกปูหนีบตาย

พกชาดกที่ ๘ จบ

๙. นันทชาดก (๓๙)

ว่าด้วยนายนันททาส

(กุฎุมพีโพธิสัตว์เมื่อจะบอกขุมทรัพย์แก่กุมารผู้เป็นลูกของเพื่อน จึงกล่าวว่า)

ทาสชื่อนันทะ เกิดจากนางทาสี ยืนพูดคำหยาบอยู่ที่ใด

เรารู้ว่ามีกองรัตนะและมาลัยทองอยู่ที่นั้น

นันทชาดกที่ ๙ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ ธรรม ในที่นี้หมายถึงความประพฤติยำเกรงต่อบุคคลผู้เจริญ (ขุ.ชา.อ. ๑/๓๗/๓๒๘)

@๒ ผู้เจริญมี ๓ ประเภท คือ (๑) เจริญโดยชาติ (๒) เจริญโดยวัย (๓) เจริญโดยคุณ (ขุ.ชา.อ. ๑/๓๗/๓๒๘)