๖. ทสรรณกชาดก

๖. ทสัณณกชาดก (๔๐๑)

ว่าด้วยดาบแคว้นทสัณณกะ

(พระราชาตรัสถามอายุรบัณฑิตว่า)

ดาบแคว้นทสัณณกะคมกริบดื่มเลือดของคนที่ถูกต้อง

ชายผู้นี้กลืนเข้าไปได้ท่ามกลางชุมชน

เหตุอื่นใดที่ทำได้ยากกว่านั้นมีอยู่หรือ

เราถามแล้ว จงบอกเหตุนั้น

(อายุรบัณฑิตทูลตอบว่า)

ชายผู้นี้กลืนดาบคมกริบที่ดื่มเลือดของคนที่ถูกต้องเข้าไปได้

เพราะความโลภ แต่ผู้ใดพูดว่าจะให้

คำพูดของเขาทำได้ยากกว่าการกลืนดาบนั้น

เหตุอย่างอื่นทั้งหมดทำได้ง่าย

ขอเดชะพระเจ้ามัททวะผู้สมมติเทพ

ขอพระองค์ทรงทราบอย่างนี้

(พระราชาตรัสถามปุกกุสบัณฑิตว่า)

อายุรบัณฑิตผู้ฉลาดในธรรมได้แก้เนื้อความแห่งปัญหาแล้ว

บัดนี้เราจะถามท่านปุกกุสบัณฑิตบ้าง

เหตุอื่นใดที่ทำได้ยากกว่านั้นมีอยู่หรือ

เราถามแล้ว ท่านจงบอกเหตุนั้น

(ปุกกุสบัณฑิตทูลตอบว่า)

วาจาที่เปล่งออกมาคนอาศัยไม่ได้ ไม่มีผล

แต่ผู้ใดให้แล้วไม่ติดใจ การกระทำของผู้นั้นทำได้ยากกว่านั้น

เหตุอื่นทั้งหมดทำได้ง่าย ขอเดชะพระเจ้ามัททวะผู้สมมติเทพ

ขอพระองค์ทรงทราบอย่างนี้

(พระราชาตรัสถามเสนกบัณฑิตว่า)

ปุกกุสบัณฑิตผู้ฉลาดในธรรมได้แก้เนื้อความแห่งปัญหาแล้ว

บัดนี้เราจะถามท่านเสนกบัณฑิตบ้าง

เหตุอื่นใดที่ทำได้ยากกว่านั้นมีอยู่หรือ

เราถามแล้ว ท่านจงบอกเหตุนั้น

(เสนกบัณฑิตทูลตอบว่า)

ทานจะน้อยหรือมากก็ตาม คนก็ควรจะให้

แต่ว่าผู้ใดเมื่อให้แล้ว ภายหลังไม่เดือดร้อน

การให้ของผู้นั้นทำได้ยากกว่า

เหตุอื่นทั้งหมดทำได้ง่าย ขอเดชะพระเจ้ามัททวะผู้สมมติเทพ

ขอพระองค์ทรงทราบอย่างนี้

(พระราชาตรัสสดุดีพระโพธิสัตว์ว่า)

ตามที่เสนกบัณฑิตกล่าวมาย่อมครอบคลุมปัญหาทุกข้อ

อายุรบัณฑิตและปุกกุสบัณฑิตได้กล่าวแก้แล้ว

ทสัณณกชาดกที่ ๖ จบ