๘. อาทิตตชาดก

๘. อาทิตตชาดก (๔๒๔)

ว่าด้วยสิ่งของในเรือนที่ถูกไฟไหม้

(พระปัจเจกพุทธเจ้ากล่าวอนุโมทนาแด่พระราชาและพระเทวีว่า)

เมื่อเรือนถูกไฟไหม้ ภาชนะใดที่นำออกได้

ภาชนะนั้นก็เป็นประโยชน์แก่เขา

ส่วนภาชนะที่ถูกไฟไหม้ในเรือนนั้นก็ไม่เป็นประโยชน์เลย

สัตวโลกถูกชราและมรณะแผดเผาอยู่อย่างนี้

ทรัพย์ที่มหาบพิตรทรงนำออกให้ทานเป็นอันทรงนำออกดีแล้ว

(พระปัจเจกพุทธเจ้าที่เหลืออีก ๖ องค์ กล่าวอนุโมทนาว่า)

ชนใดให้ทานแก่ท่านผู้ได้ธรรม

บรรลุธรรมด้วยความขยันหมั่นเพียร

ชนนั้นย่อมพ้นจากนรกเวตรณีของพญายม

แล้วเข้าถึงทิพยสถาน

ทานและการรบ นักปราชญ์กล่าวว่า เสมอกัน

คือ คนแม้มีจำนวนน้อยก็ย่อมชนะคนจำนวนมากได้

ถึงทรัพย์มีจำนวนน้อย หากมีศรัทธาก็ให้ทานได้

เพราะทรัพย์มีจำนวนน้อยนั่นแหละ เขาย่อมมีความสุขในโลกหน้า

พระสุคตทรงสรรเสริญการเลือกให้

ท่านเหล่าใดควรแก่ทักษิณามีอยู่ในมนุษยโลกนี้

ทานที่บุคคลถวายในท่านเหล่านี้ย่อมมีผลมาก

เหมือนพืชที่หว่านลงในนาที่ดี

ผู้ใดไม่เที่ยวเบียดเบียนหมู่สัตว์

ไม่ทำความชั่ว เพราะกลัวคนอื่นติเตียน

บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญผู้นั้นซึ่งกลัวการถูกติเตียน

ไม่สรรเสริญผู้กล้าในการถูกติเตียน

เพราะกลัวต่อการถูกติเตียน สัตบุรุษทั้งหลายจึงไม่ทำความชั่ว

บุคคลเกิดเป็นกษัตริย์ด้วยพรหมจรรย์ชั้นต่ำ

เกิดเป็นเทวดาด้วยพรหมจรรย์ชั้นกลาง

และย่อมบริสุทธิ์ด้วยพรหมจรรย์ชั้นสูงสุด

ทานท่านสรรเสริญไว้หลายประการก็จริง

แต่ธรรมเท่านั้นประเสริฐกว่าทาน

เพราะแต่ก่อนมา สัตบุรุษทั้งหลายผู้มีปัญญาเท่านั้น

ได้บรรลุนิพพาน

อาทิตตชาดกที่ ๘ จบ