พระสุตตันตปิฎก · กัจจานิวรรค

๑๐. ทีปิชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๑๙๙ · บรรทัด ๕๐๖๙

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๑๙๙] ขมนียํ ยาปนียํ กจฺจิ มาตุล เต สุขํ สุขํ เต อมฺมา อวจ สุขกามา หิ ๓ เต มยํ ฯ

[๑๒๐๐] นงฺคุฏฺฐํ เม อปกฺกมฺม ๔ เหฐยิตฺวาน เอฬกิ ๕ สาชฺช มาตุลวาเทน มุญฺจิตพฺพา นุ มญฺญสิ ฯ๔

[๑๒๐๑] ปุรตฺถาภิมุโข ๖ นิสินฺโนสิ อหนฺเต มุขมาคตา ปจฺฉโต ตุยฺหํ นงฺคุฏฺฐํ กถํ โขหํ อวกฺกมิ ฯ #๑ ม. มุฬาลปตุตานํ ฯ สี. ยุ. ปุลสปตฺตานํ ฯ ๒ ม. กุลโก ฯ สี. ยุ. กฺลุงฺโก ฯ #๓ ม. ว. ฯ ๔ ม. อวกฺกมฺม ฯ ๕ ม. เอฬิเก ฯ ยุ. เอฬิกิ ฯ ๖ ม. ปุรตฺถามุโข ฯ

[๑๒๐๒] ยาวตา จตุโร ทีปา สสมุทฺทา สปพฺพตา ตาวตา มยฺหํ นงฺคุฏฺฐํ กถํ โข ตฺวํ วิวชฺชสิ ๑ ฯ

[๑๒๐๓] ปุพฺเพว เมตํ อกฺขึสุ มาตา ปิตา จ ภาตโร ทีฆํ ทุฏฺฐสฺส นงฺคุฏฺฐํ สามฺหิ เวหายสาคตา ฯ

[๑๒๐๔] ตญฺจ ทิสฺวาน อายนฺตึ อนฺตลิกฺขสฺมิ เอฬกิ ๒ มิคสงฺโฆ ปลายิตฺถ ภกฺโข เม นาสิโต ตยา ฯ

[๑๒๐๕] อิจฺเจวํ วิลปนฺติยา เอฬกิยา รุหคฺฆโส คลกํ อนฺวาวมทฺทิ นตฺถิ ทุฏฺเฐ สุภาสิตํ ฯ

[๑๒๐๖] เนว ทุฏฺเฐ นโย อตฺถิ น ธมฺโม น สุภาสิตํ นิกฺกมํ ทุฏฺเฐ ยุญฺเชถ โส จ สพฺภิ น รชฺชตีติ ๓ ฯ ทีปิชาตกํ ทสมํ ฯ กจฺจานิวคฺโค ฯ ___________ ตสฺสุทฺทานํ ปริสุทฺธามนาวิลา วตฺถธรา พกราชสฺส กายุรํ ทณฺฑวโร อถ องฺคาร เจติย เทวิลินา อถ อาทิตฺต คงฺคา ทเสฬกินา ฯ อฏฺฐกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ ____________ #๑ ม. วิวชฺชยิ ฯ ๒ ม. เอฬิเก ฯ ยุ. เอฬิกิ ฯ ๓ ม. ... สพฺภึ น รญฺชตีติ ฯ นวกนิปาตชาตกํ ๑ คิชฺฌชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๑๙๙ หน้าที่ ๒๕๑ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นในกัจจานิวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org