พระสุตตันตปิฎก · ทสกนิบาตชาดก

๗. นิโครธชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๓๙๐ · บรรทัด ๕๖๙๐

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๓๙๐] น วาหเมตํ ๔ ชานามิ โกวายํ กสฺส จาริ วา ๕- ยถา สาโข วทิ ๖ เอวํ นิโคฺรธ กินฺติ มญฺญสิ ฯ

[๑๓๙๑] ตโต คลวินีเตน ปุริสา นีหรึสุ มํ ทตฺวา มุขปฺปหารานิ สาขสฺส วจนํ กรา ฯ

[๑๓๙๒] เอตาทิสํ ทุมฺมตินา อกตญฺเญน ๗ ทุพฺภินา กตํ อนริยํ สาเขน สขินา เต ชนาธิป ฯ

[๑๓๙๓] น วาหเมตํ ชานามิ นปิ เม โกจิ สํสติ ยํ เม ตฺวํ สมฺม อกฺขาสิ สาเขน กฑฺฒนํ ๘ กตํ ฯ #๑ สี. พทฺธจรามิ ฯ ม. ปทฺธจรามฺหิ ฯ ๒ ม. มณฺฑพฺย ภาสึ ยมภาสเนยฺยํ ฯ #๓ ม. ปุตฺตกเหตุ มชฺช ฯ ๔ สี. จาหเมตํ ฯ ๕ ม. วาติ วา ฯ ๖ ม. จริ ฯ #๗ ม. อกตญฺญุน ฯ ๘ ม. การณํ ฯ

[๑๓๙๔] สขีนํ สาชีวงฺกโร มม สาขสฺส จูภยํ ตฺวํ โนสิสฺสริยํ ทาตา มนุสฺเสสุ มหคฺคตํ ๑ ตุยฺหมฺหา ลพฺภิตา อิทฺธิ เอตฺถ เม นตฺถิ สํสโย ฯ

[๑๓๙๕] ยถาปิ วีชํ อคฺคิสฺมึ ฑยฺหติ น วิรูหติ เอวํ กตํ อสปฺปุริเส นสฺสติ น วิรูหติ ฯ

[๑๓๙๖] กตญฺญุมฺหิ จ โปสมฺหิ สีลวนฺเต อริยวุตฺติเน สุเขตฺเต วิย พีชานิ กตํ ตมฺหิ น นสฺสติ ฯ

[๑๓๙๗] อิมญฺจ ๒ ชมฺมํ เนกติกํ อสปฺปุริสจินฺตกํ หนนฺตุ สาขํ สตฺตีหิ นาสฺส อิจฺฉามิ ชีวิตํ ฯ

[๑๓๙๘] ขมตสฺส มหาราช ปาณา ทุปฺปฏิอานยา ๓ ขม เทว อสปฺปุริสสฺส นาสฺส อิจฺฉามหํ วธํ ฯ

[๑๓๙๙] นิโคฺรธเมว เสเวยฺย น สาขมุปสํวเส นิโคฺรธสฺมึ มตํ เสยฺโย ยญฺเจ สาขสฺมิ ชีวิตนฺติ ฯ นิโคฺรธชาตกํ สตฺตมํ ฯ ___________ ๘ ตกฺกลชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๓๙๐ หน้าที่ ๒๘๔ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นในทสกนิบาตชาดก

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org