พระสุตตันตปิฎก · ทสกนิบาตชาดก

๑๓. จักกวากชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๔๕๓ · บรรทัด ๕๘๘๒

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๔๕๓] วณฺณวา อภิรูโปสิ ฆโน สญฺชาตโรหิโต จกฺกวาก สุรูโปสิ วิปฺปสนฺนมุขินฺทฺริโย ฯ

[๑๔๕๔] ปาฏีนํ ปาวุสํ มจฺฉํ พลชฺชํ ๓ มุญฺชโรหิตํ คงฺคาตีเร นิสินฺโนสิ ๔ เอวํ ภุญฺชสิ โภชนํ ฯ8

[๑๔๕๕] น วาหเมตํ ภุญฺชามิ ชงฺคลานูทกานิ วา อญฺญตฺร เสวาลปณกา อญฺญํ ๕ เม สมฺม โภชนํ ฯ

[๑๔๕๖] น วาหเมตํ สทฺทหามิ จกฺกวากสฺส โภชนํ อหมฺปิ สมฺม ภุญฺชามิ คาเม โลณิกเตลิกํ ฯ

[๑๔๕๗] มนุสฺเสสุ กตํ ภตฺตํ สุจิมํสูปเสจนํ #๑ ม. เฉตฺวา ฯ สี. ยุ. ฌตฺวา ฯ ๒ ม. สตํ ฯ ๓ ม. พลชํ ฯ สี. ยุ. วาลชํ ฯ #๔ ม. คงฺคาย ตีเร นิสินฺโน ฯ ๕ สี. ม. เอตํ ฯ น จ เม ตาทิโส วณฺโณ จกฺกวาก ยถา ตุวํ ฯ

[๑๔๕๘] สมฺปสฺสํ อตฺตนิ เวรํ หึสาย ๑ มานุสึ ปชํ อุตฺรโสฺต ฆสสี ภีโต เตน วณฺโณ ตเวทิโส ฯ

[๑๔๕๙] สพฺพโลกวิรุทฺโธสิ ธงฺก ปาเปน กมฺมุนา ลทฺโธ ปิณฺโฑ น ปีเณติ เตน วณฺโณ ตเวทิโส ฯ

[๑๔๖๐] อหมฺปิ สมฺม ภุญฺชามิ อหึสํ สพฺพปาณินํ อปฺโปสฺสุกฺโก นิราสงฺโก อโสโก อกุโตภโย ฯ

[๑๔๖๑] โส กรสฺสุ อานุภาวํ วีติวตฺตสฺสุ สีลิยํ อหึสาย จรํ ๒ โลเก ปิโย โหหิสิ มมฺมิว ฯ

[๑๔๖๒] โย น หนฺติ น ฆาเตติ น ชินาติ น ชาปเย เมตฺตํ โส สพฺพภูเตสุ เวรํ ตสฺส น เกนจีติ จกฺกวากชาตกํ เตรสมํ ฯ ____________ ๑๔ ภูริปญฺหาชาตกํ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๔๕๓ หน้าที่ ๒๙๕ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นในทสกนิบาตชาดก

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org