ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. เตรสนิบาตชาดก
  8. /
  9. ๓. ชวนหังสชาดก

๓. ชวนหังสชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๗๕๑ · บรรทัด ๖๘๔๐เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

[๑๗๕๑]

อิเธว หํส นิปต ปิยํ เม ตว ทสฺสนํ อิสฺสโรสิ อนุปฺปตฺโต ยํ อิธตฺถิ ปเวทย ฯ

[๑๗๕๒]

สวเนน เอกสฺส ปิยา ภวนฺติ ทิสฺวา ปเนกสฺส วิเนติ ๕ ฉนฺโท ทิสฺวา จ สุตฺวา จ ปิยา ภวนฺติ กจฺจิ นุ โข เม ปิยสิ ทสฺสเนน ฯ

[๑๗๕๓]

สวเนน ปิโย เมสิ ภิยฺโย จาคมฺม ทสฺสนํ เอวํ ปิยทสฺสโน สมาโน ๖ วส หํส มม สนฺติเก ๗ ฯ

[๑๗๕๔]

วเสยฺยาม ตวาคาเร นิจฺจํ สกฺกตปูชิตา มตฺโต จ เอกทา มชฺชํ ๘ หํสราชํ ปจนฺตุ เม ฯ #๑ ม. มนุสฺสานํ ฯ ๒ ม. วิวทถ ฯ ๓ ม. สามคฺคิเมว ๔ ม. สามคฺคิรโต ฯ #๕ ม. วิเยติ ฯ ยุ. วิเหติ ฯ ๖ ม. เม ฯ ๗ ม - มมนฺติเก ฯ ๘ ม. วชฺเช ฯ #สี. ยุ. วชฺชา ฯ

[๑๗๕๕]

ธิรตฺถุ ตํ มชฺชปานํ ยํ เม ปิยตรํ ตยา น จาปิ มชฺชํ ปิวิสฺสามิ ๑ ยาว เม วจฺฉสี ฆเร ฯ

[๑๗๕๖]

สุวิชานํ สิคาลานํ สกุณานญฺจ ๒ วสฺสิตํ ฯ มนุสฺสวสฺสิตํ ราช ทุพฺพิชานตรํ ตโต ฯ

[๑๗๕๗]

อปิ เจ มญฺญตี โปโส ญาติ มิตฺโต สขาติ วา โย ปุพฺเพ สุมโน หุตฺวา ปจฺฉา สมฺปชฺชเต ทิโส ฯ

[๑๗๕๘]

ยสฺมึ มโน นิวิสติ อวิทูเร สหาปิ โส สนฺติเกปิ หิ โส ทูเร ยสฺมา วิวสเต ๓ มโน ฯ

[๑๗๕๙]

อนฺโตปิ เจ ๔ โหติ ปสนฺนจิตฺโต ปารํ สมุทฺทสฺส ปสนฺนจิตฺโต อนฺโตปิ โส โหติ ปทุฏฺฐจิตฺโต ปารํ สมุทฺทสฺส ปทุฏฺฐจิตฺโต ฯ

[๑๗๖๐]

สํวสนฺตา วิวสนฺติ เย ทิสา เต รเถสภ อารา สนฺโต สํวสนฺติ มนสา รฏฺฐวฑฺฒน ฯ

[๑๗๖๑]

อติจิรํ นิวาเสน ปิโย ภวติ อปฺปิโย อามนฺต โข ตํ คจฺฉามิ ๕ ปุรา เต โหมิ อปฺปิโย ๖ ฯ

[๑๗๖๒]

เอวํ เจ ยาจมานานํ อญฺชลึ นาวพุชฺฌสิ ปริจารกานํ สนฺตานํ ๗ วจนํ น กโรสิ โน เอวนฺตํ อภิยาจาม ปุน กยิราสิ ปริยายํ ฯ

[๑๗๖๓]

เอวํ เจ โน วิหรตํ อนฺตราโย น เหสฺสติ #๑ ม. ปิสฺสามิ ฯ สี. ยุ. ปายามิ ฯ ๒ สี. ยุ. สกุนฺตานญฺจ ฯ ๓ ม. ยสฺมึ #นาวิสเต ฯ ๔ ม. โส ฯ ๕ ม. คจฺฉาม. ๖ ม. โหม อปฺปิยา ฯ #๗ ม. สตํ ฯ ยุ. สตฺตานํ ฯ ตุยฺหํ วาปิ ๑ มหาราช มยฺหํ วา ๒ รฏฺฐวฑฺฒน อปฺเปวนาม ปสฺเสม อโหรตฺตานมจฺจเยติ ฯ ชวนหํสชาตกํ ตติยํ ฯ

ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๗๕๑ หน้าที่ ๓๔๖ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้า๒. ผันทนชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗เตรสนิบาตชาดกหัวข้อถัดไป๔. จุลลนารทกัสสปชาดก