ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๗
  6. /
  7. ปกิณณกนิบาตชาดก
  8. /
  9. ๑๒. ทสพราหมณชาดก

๑๒. ทสพราหมณชาดก

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๐๐๑ · บรรทัด ๗๘๑๕เรื่องนี้ในคลังชาดก

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๑๒. ทสพราหมณชาดก (๔๙๕)

ว่าด้วยการจำแนกตระกูลพราหมณ์ ๑๐ ตระกูล

(พระศาสดาทรงประกาศข้อความนี้ว่า)

[๒๒๒]

พระเจ้ายุธิฏฐิละ ผู้ทรงฝักใฝ่ในธรรม

ได้ตรัสกับวิธุรอำมาตย์ว่า

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์ผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๒๓]

ผู้เว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๒๔]

ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพ พราหมณ์ทั้งหลายผู้มีศีล

เป็นพหูสูต ผู้เว้นจากเมถุนธรรม

ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของพระองค์หาได้ยาก พระเจ้าข้า

[๒๒๕]

ขอเดชะพระมหาราช ได้ยินว่า

พราหมณ์มีอยู่ ๑๐ ตระกูลด้วยกัน

ขอพระองค์โปรดสดับการจำแนกแจกแจง

พราหมณ์ทั้ง ๑๐ ตระกูลนั้นโดยพิสดารจากข้าพระองค์เถิด

[๒๒๖]

พราหมณ์บางพวกถือถุงย่ามที่เต็มด้วยรากไม้ปากปิด

ติดสลากยาบ้าง รดน้ำมนต์บ้าง เป่าเสกคาถาอาคมบ้าง

[๒๒๗]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนหมอ

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์ผู้เป็นเสมือนหมอเหล่านั้น

แด่พระองค์ เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๒๘]

ก็พราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๒๙]

ผู้เว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๓๐]

พราหมณ์อีกพวกหนึ่งถือกังสดาลป่าวประกาศไปข้างหน้าบ้าง

ไปรับใช้บ้าง ศึกษาวิชาการเกี่ยวกับรถบ้าง

[๒๓๑]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนคนรับใช้

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์ผู้เป็นเสมือนคนรับใช้เหล่านั้น

แด่พระองค์ เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๓๒]

ก็พราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๓๓]

ผู้เว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๓๔]

พราหมณ์อีกพวกหนึ่งถือคนโทน้ำและไม้เท้าคด

เข้าไปพึ่งพาพระราชาในคามและนิคมด้วยตั้งใจว่า

เมื่อชาวบ้านหรือชาวนิคมไม่ให้ เราจะไม่ออกไป

[๒๓๕]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนผู้กดขี่

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์ผู้เป็นเสมือนผู้กดขี่เหล่านั้น

แด่พระองค์ เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๓๖]

ก็พราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๓๗]

ผู้เว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๓๘]

พราหมณ์อีกพวกหนึ่ง มีขนรักแร้ เล็บ และขนงอกขึ้นยาว

มีฟันเขลอะ มีธุลีบนศีรษะ เกรอะกรังไปด้วยฝุ่นละออง

เป็นพวกยาจกเที่ยวไปอยู่

[๒๓๙]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนคนขุดตอไม้ที่ถูกไฟไหม้

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์ผู้เป็นเสมือนคนขุดตอไม้

ที่ถูกไฟไหม้เหล่านั้นแด่พระองค์

เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๔๐]

ก็พราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๔๑]

ผู้เว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๔๒]

ขอเดชะพระองค์ผู้เป็นใหญ่แห่งเหล่าชน

พราหมณ์อีกพวกหนึ่งย่อมค้าขายผลสมอ มะขามป้อม

ผลมะม่วง ผลหว้า สมอพิเภก ขนุนสำปะลอ

ไม้ชำระฟัน ผลมะตูม และพุทรา

[๒๔๓]

ลูกเกด อ้อยลำ น้ำอ้อยงบ กล้องสูบยาเส้น น้ำผึ้ง

และยาหยอดตา และย่อมค้าขายสิ่งของที่มีค่ามากและมีค่าน้อย

[๒๔๔]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนพ่อค้า

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์ผู้เป็นเสมือนพ่อค้าเหล่านั้น

แด่พระองค์ เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๔๕]

ก็พราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๔๖]

ผู้เว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๔๗]

พราหมณ์อีกพวกหนึ่งให้กระทำกสิกรรมและพาณิชกรรม

เลี้ยงแพะ เลี้ยงแกะ ตกแต่งหญิงสาว

ทำวิวาหมงคลและอาวาหมงคล

[๒๔๘]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนพ่อค้าคหบดี

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์ผู้เป็นเสมือนพ่อค้าคหบดีเหล่านั้น

แด่พระองค์ เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๔๙]

ก็พราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๕๐]

ผู้เว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๕๑]

พราหมณ์อีกพวกหนึ่งเป็นปุโรหิตประจำบ้าน

บริโภคภิกษาที่เขาเก็บไว้เพื่อตน

ชนจำนวนมากย่อมสอบถามพราหมณ์เหล่านั้น

พราหมณ์เหล่านั้นเป็นนักตอนสัตว์และตีตราสัตว์

[๒๕๒]

แม้สัตว์เลี้ยงทั้งหลาย เช่น กระบือ สุกร และแพะ

ในบ้านเหล่านั้น ก็ถูกพราหมณ์เหล่านั้นฆ่า

แม้พวกพราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนนายโคฆาต

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์ผู้เป็นเสมือนนายโคฆาตเหล่านั้น

แด่พระองค์ เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๕๓]

ก็พราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๕๔]

ผู้งดเว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๕๕]

พราหมณ์ทั้งหลายถือดาบและโล่หนัง เหน็บกริช

ยืนดักอยู่ที่ทางเดินของพวกพ่อค้าบ้าง

คอยคุ้มครองกองเกวียนบ้าง

[๒๕๖]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนคนเลี้ยงโค

และโจรปล้นฆ่าชาวบ้านเขาก็เรียกกันว่าพราหมณ์

ขอเดชะพระมหาราช ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์

ผู้เป็นเสมือนคนเลี้ยงโคและโจรปล้นฆ่าชาวบ้านเหล่านั้น

แด่พระองค์ เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๕๗]

ก็พวกพราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๕๘]

ผู้งดเว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๕๙]

พราหมณ์อีกพวกหนึ่งสร้างกระท่อมอยู่ในป่า

ทำเครื่องดักสัตว์ เบียดเบียนกระต่าย

เสือปลา ปลา และเต่า ตลอดจนถึงเหี้ย

[๒๖๐]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนนายพราน

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์

ผู้เป็นเสมือนนายพรานเหล่านั้นแด่พระองค์

เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๖๑]

ก็พราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๖๒]

ผู้เว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

สหาย เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์กราบทูลว่า)

[๒๖๓]

พราหมณ์อีกพวกหนึ่งปรารถนาทรัพย์ก็ลงนอนอยู่ใต้เตียง

เมื่อเริ่มทำพิธีโสมยาคะ ก็ให้พระราชาทั้งหลายสรงสนาน ณ เบื้องบน

[๒๖๔]

แม้พราหมณ์เหล่านั้นเป็นเสมือนคนขัดสนิม

เขาก็เรียกกันว่า พราหมณ์ ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์ผู้เป็นเสมือนคนขัดสนิมเหล่านั้น

แด่พระองค์ เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะตรัสว่า)

[๒๖๕]

ก็พวกพราหมณ์เหล่านั้นปราศจากคุณเครื่องความเป็นพราหมณ์

จะเรียกพวกเขาว่าเป็นพราหมณ์ไม่ได้

วิธุระ เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่าอื่นผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต

[๒๖๖]

ผู้งดเว้นจากเมถุนธรรม ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของเรา

เราจะถวายทักษิณาในเขตที่เราถวายทานแล้วมีผลมาก

(วิธุรอำมาตย์ครั้นแสดงผู้เป็นพราหมณ์เพียงแค่ชื่อ บัดนี้เพื่อจะแสดงผู้เป็น พราหมณ์โดยปรมัตถ์ จึงได้กล่าว ๒ คาถาว่า)

[๒๖๗]

ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพ พราหมณ์ทั้งหลาย

ผู้มีศีล ผู้เป็นพหูสูต ผู้งดเว้นจากเมถุนธรรม

ซึ่งสมควรจะบริโภคโภชนะของพระองค์ยังมีอยู่ พระเจ้าข้า

[๒๖๘]

พราหมณ์เหล่านั้นบริโภคภัตตาหารมื้อเดียว

และไม่ดื่มน้ำเมา ขอเดชะพระมหาราช

ข้าพระองค์ได้กราบทูลพราหมณ์เหล่านั้นแด่พระองค์

เราจะเชื้อเชิญพราหมณ์เช่นนั้นหรือ พระเจ้าข้า

(พระเจ้าโกรัพยะทรงสดับดังนั้นแล้วดีพระทัย จึงตรัสว่า)

[๒๖๙]

วิธุระ พราหมณ์เหล่านั้นเป็นผู้มีศีล เป็นพหูสูต

เธอจงแสวงหาพราหมณ์เหล่านั้นแหละ

วิธุระ จงรีบนิมนต์พวกท่านมาเร็วๆ

ทสพราหมณชาดกที่ ๑๒ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๒๗ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๑๑. สาธินราชชาดกกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๗ปกิณณกนิบาตชาดกหัวข้อถัดไป๑๓. ภิกขาปรัมปรชาดก