๑๒. ปัญจปัณฑิตชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๒๒๘ · บรรทัด ๘๙๑๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๒๒๒๘] ปญฺจ ปณฺฑิตา สมาคตา ปโญฺห ๑ เม ปฏิภาติ ตํ สุณาถ นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา กสฺเสวาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ
[๒๒๒๙] ตฺวํ อาวีกโรหิ ภูมิปาล ภตฺตา ภารสโห ตุวํ วเทตํ ตว ฉนฺทรุจีนิ สมฺมสิตฺวา อถ วกฺขนฺติ ชนินฺท ปญฺจ ธีรา ฯ
[๒๒๓๐] ยา สีลวตีว อนญฺญเถยฺยา ๒ ภตฺตุ ฉนฺทวสานุคา ปิยา มนาปา นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา ภริยายาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ
[๒๒๓๑] โย กิจฺฉคตสฺส อาตุรสฺส สรณํ โหติ คติ ปรายนญฺจ นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา สขิโน วาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ #๑ ม. ปญฺหา ฯ ๒ สี. ยุ. อนญฺญเธยฺยา ฯ
[๒๒๓๒] โย ๑ เชฏฺโฐ อถ มชฺฌิโม กนิฏฺโฐ โส ๒ เจ สีลสมาหิโต ฐิตตฺโต นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา ภาตุโน วาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ
[๒๒๓๓] โย เว ปิตุ หทยสฺส ปตฺถคู อนุชาโต ปิตรํ อโนมปญฺโญ นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา ปุตฺตสฺสาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ
[๒๒๓๔] มาตา ทฺวิปทชนินฺทเสฏฺฐ ยา นํ ๓ โปเสติ ฉนฺทสา ปิเยน นินฺทิยมตฺถํ ปสํสิยํ วา มาตุยาวีกเรยฺย คุยฺหมตฺถํ ฯ
[๒๒๓๕] คุยฺหสฺส หิ คุยฺหเมว สาธุ น หิ คุยฺหสฺส ปสตฺถมาวิกมฺมํ อนิปฺผนฺนตาย สเหยฺย ธีโร นิปฺผนฺนตฺโถว ๔ ยถาสุขํ ภเณยฺย ฯ
[๒๒๓๖] กึ ตฺวํ วิมโนสิ ราชเสฏฺฐ ทิปทินฺท ๕ วจนํ สุโณม เต ตํ กึ จินฺตยมาโน ทุมฺมโนสิ น หิ เทว อปราโธ อตฺถิ มยฺหํ ฯ #๑ ม. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๒ ม. โย ฯ ๓ สี. ยุ. โย ตํ ฯ ๔ ม. นิปฺผนฺโนว ฯ #๕ ม. ทฺวิปทชนินุท ฯ
[๒๒๓๗] ปเญฺห วชฺโฌ มโหสโธ อาณตฺโต เม วธาย ภูริปญฺโญ ตํ จินฺตยมาโน ทุมฺมโนสฺมิ น หิ เทวิ อปราโธ อตฺถิ ตุยฺหํ ฯ
[๒๒๓๘] อภิโทสคโตทานิ เอหิสิ กึ สุตฺวา กึ สงฺกเต ๑ มโน เต โก เต กิมโวจ ภูริปญฺญ อิงฺเฆตํ วจนํ สุณาม พฺรูหิ เม ตํ ฯ
[๒๒๓๙] ปเญฺห วชฺโฌ มโหสโธ ยทิ เต มนฺตยิตํ ชนินฺท โทสํ ภริยาย รโหคโต อสํสิ คุยฺหํ ปาตุกตํ สุตํ มเมตํ ฯ
[๒๒๔๐] ยํ สาลวนสฺมึ เสนโก ปาปกมฺมมกาสิ อสพฺภิรูปํ สขิโนว รโหคโต อสํสิ คุยฺหํ ปาตุกตํ สุตํ มเมตํ ฯ
[๒๒๔๑] ปุกฺกุสปุริสสฺส เต ชนินฺท อุปฺปนฺโน โรโค อราชปตฺโต ๒ ภาตุว ๓ รโหคโต อสํสิ คุยฺหํ ปาตุกตํ สุตํ มเมตํ ฯ #๑ ยุ. กิมาสงฺกเต ฯ ๒ ม. อราชยุตฺโต ฯ ๓ ม. ภาตุญฺจ ฯ สี. ยุ. ภาตุจฺจ ฯ
[๒๒๔๒] อาพาโธยํ อสพฺภิรูโป กามินฺโท ๑ นรเทเวน ผุฏฺโฐ ปุตฺตสฺส รโหคโต อสํสิ คุยฺหํ ปาตุกตํ สุตํ มเมตํ ฯ
[๒๒๔๓] อฏฺฐวงฺกํ มณิรตนํ อุฬารํ สกฺโก เต อททา ปิตามหสฺส เทวินฺทสฺส คตํ ตทชฺช หตฺถํ มาตุ จ รโหคโต อสํสิ คุยฺหํ ปาตุกตํ สุตํ มเมตํ ฯ
[๒๒๔๔] คุยฺหสฺส หิ คุยฺหเมว สาธุ น หิ คุยฺหสฺส ปสตฺถมาวิกมฺมํ อนิปฺผนฺนตาย สเหยฺย ธีโร นิปฺผนฺนตฺโถว ๒ ยถาสุขํ ภเณยฺย ฯ น คุยฺหมตฺถํ วิวเรยฺย รกฺเขยฺย นํ ยถา นิธึ น หิ ปาตุกโต สาธุ คุโยฺห อตฺโถ ปชานตา ฯ ถิยา คุยฺหํ น สํเสยฺย อมิตฺตสฺส จ ปณฺฑิโต โย จามิเสน สํหีโร หทยตฺเถโน จ โย นโร คุยฺหมตฺถมสมฺพุทฺธํ สมฺโพธยติ โย นโร มนฺตเภทภยา ตสฺส ทาสภูโตว ติติกฺขติ ฯ ยาวนฺโต ปุริสสฺสตฺถํ คุยฺหํ ชานนฺติ มนฺตินํ #๑ สี. ยุ. กาวินฺโท ฯ ๒ ม. นิปฺผนฺโนว ฯ ตาวนฺโต ตสฺส อุพฺเพคา ตสฺมา คุยฺหํ น วิสฺสเช ฯ วิวิจฺจ ภาเสยฺย ทิวา รหสฺสํ รตฺตึ คิรํ นาติเวลํ ปมุญฺเจ อุปสฺสุติกา หิ สุณนฺติ มนฺตํ ตสฺมา มนฺโต ขิปฺปมุเปติ เภทนฺติ ฯ ปญฺจปณฺฑิตชาตกํ ทฺวาทสมํ ฯ _______________ ๑๓ หตฺถิปาลชาตกํ
บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๒๒๘ หน้าที่ ๔๖๐ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นในวิสตินิบาตชาดก
- ๑. มาตังคชาดกข้อ ๒๐๓๓ · บรรทัด ๗๙๙๓
- ๒. จิตตสัมภูตชาดกข้อ ๒๐๕๔ · บรรทัด ๘๐๖๕
- ๓. สีวิราชชาดกข้อ ๒๐๖๖ · บรรทัด ๘๑๕๖
- ๔. ศิริมันทชาดกข้อ ๒๐๘๔ · บรรทัด ๘๒๔๔
- ๕. โรหนมิคชาดกข้อ ๒๑๐๔ · บรรทัด ๘๓๓๘
- ๖. หังสชาดกข้อ ๒๑๒๔ · บรรทัด ๘๔๐๐
- ๗. สัตติคุมพชาดกข้อ ๒๑๔๒ · บรรทัด ๘๔๖๖
- ๘. ภัลลาติยชาดกข้อ ๒๑๕๓ · บรรทัด ๘๕๓๔
- ๙. โสมนัสสชาดกข้อ ๒๑๖๔ · บรรทัด ๘๖๑๓
- ๑๐. จัมเปยยชาดกข้อ ๒๑๘๐ · บรรทัด ๘๗๐๖
- ๑๑. มหาปโลภนชาดกข้อ ๒๒๐๘ · บรรทัด ๘๘๔๒
- ๑๓. หัตถิปาลชาดกข้อ ๒๒๔๕ · บรรทัด ๘๙๘๗
- ๑๔. อโยฆรชาดกข้อ ๒๒๖๑ · บรรทัด ๙๐๖๗