พระสุตตันตปิฎก · ๑. อปัณณกวรรค
๒. วัณณุปถชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒ · บรรทัด ๑๓
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๒] อกิลาสุโน วณฺณุปเถ ๔- ขณนฺตา อุทงฺคเณ ตตฺถ ปปํ อวินฺทุํ เอวํ มุนิ วีริยพลูปปนฺโน ๕- อกิลาสุ วินฺเท หทยสฺส สนฺตินฺติ ฯ วณฺณุปถชาตกํ ทุติยํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. เอกกนิปาต ฯ ๒ โป. ตํ คเณฺหยฺย อปณฺณกํ ฯ ๓ โป. วณฺณปถชาตกํ ฯ @ ๔ โป. วณฺณปเถ ฯ ๕. ม. มุนี วิริยพลูปปนฺโน ฯ
บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒ หน้าที่ ๑ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org