๒. สันถวชาดก

๒ สนฺถวชาตกํ

น สนฺถวสฺมา ปรมตฺถิ ปาปิโยติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อคฺคิชุหนํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

วตฺถุ เหฏฺฐา นงฺคุฏฺฐชาตเก กถิตสทิสเมว ฯ

ภิกฺขู เต อคฺคึ ชุหนฺเต ทิสฺวา ภนฺเต ชฏิลา นานปฺปการํ มิจฺฉาตปํ กโรนฺติ, อตฺถิ นุ โข เอตฺถ วุฑฺฒีติ ภควนฺตํ ปุจฺฉึสุ ฯ น ภิกฺขเว เอตฺถ กาจิ วุฑฺฒิ นาม อตฺถิ, โปราณกปณฺฑิตาปิ อคฺคิชุหเนน วุฑฺฒิ อตฺถีติ สญฺญาย จิรํ อคฺคึ ชุหิตฺวา ตสฺมึ กมฺเม อวุฑฺฒิเมว ทิสฺวา อคฺคึ อุทเกน นิพฺพาเปตฺวา สาขาทีนิ โปเถตฺวา ปุน นิวตฺติตฺวาปิ ตํ น โอโลเกสุนฺติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สันถวชาดก”