๖. สาลุกชาดก

สาลุกชาตกํ

มา สาลุกสฺส ปิหยีติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต ถูลกุมาริกปโลภนํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

ตํ จูฬนารทกสฺสปชาตเก อาวิภวิสฺสติ ฯ ตํ ปน ภิกฺขุํ สตฺถา สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ อุกฺกณฺฐิโตติ ปุจฺฉิ ฯ เอวํ ภนฺเตติ ฯ โก ตํ อุกฺกณฺฐาเปตีติ ฯ ถูลกุมาริกา ภนฺเตติ ฯ สตฺถา เอสา เต ภิกฺขุ อนตฺถการิกา ปุพฺเพปิ ตฺวํ เอติสฺสาย วิวาหกาเล อาคตปริสาย อุตฺตริภงฺโค อโหสีติ วตฺวา ภิกฺขูหิ ยาจิโต อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต มหาโลหิตโคโณ นาม อโหสิ ฯ กนิฏฺฐภาตา ปนสฺส จุลฺลโลหิโต นาม ฯ อุโภปิ คามเก เอกสฺมึ กุเล กมฺมํ กโรนฺติ ฯ ตสฺส กุลสฺส เอกา วยปฺปตฺตา กุมาริกา อตฺถิ ฯ ตํ อญฺญํ กุลํ วาเรสิ ฯ อถ นํ กุลํ วิวาหกาเล อุตฺตริภงฺโค ภวิสฺสตีติ สาลุกํ นาม สูกรํ ยาคุภตฺเตน ปฏิชคฺคิ ฯ โส เหฏฺฐามญฺเจ สยติ ฯ อเถกทิวสํ จุลฺลโลหิโต ภาตรํ อาห ภาติก มยํ อิมสฺมึ กุเล กมฺมํ กโรม อมฺเห นิสฺสาย อิมํ กุลํ ชีวติ อถ จปนิเม มนุสฺสา อมฺหากํ ติณปลาลมตฺตํ เทนฺติ อิมํ ปน สูกรํ ยาคุภตฺเตน โปเสนฺติ เหฏฺฐามญฺเจ สยาเปนฺติ กึ นาเมส เอเตสํ กริสฺสตีติ ฯ มหาโลหิโต ตาต มา ตฺวํ เอตสฺส ยาคุภตฺตํ ปฏฺฐยิ เอติสฺสาย กุมาริกาย วิวาหทิวเส เอตํ ปน อุตฺตริภงฺคํ กาตุกามา อิทํ ปน สูกรํ ยาคุภตฺเตน เอเต มํสสฺส ถูลภาวกรณตฺถํ โปเสนฺติ กติปาหจฺจเยน ตํ ปสฺสิสฺสสิ เหฏฺฐามญฺจโต นิกฺขาเมตฺวาว วธิตฺวา ขณฺฑาขณฺฑิกํ ฉินฺทิตฺวา อาคนฺตุกภตฺตํ กริยมานนฺติ วตฺวา ปุริมา เทฺว คาถา สมุฏฺฐาเปสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. สาลุกชาดก”